Campuskrant Katholieke Universiteit Leuven
 
 
De Denktank

Mijd Carette, ga op café!

Onlangs werd Pierre Carette uit de Leuvense gevangenis vrijgelaten. Aangezien de man de laatste zeventien jaar in een cel had doorgebracht, vroegen enkele jongere lezers zich af waarom er zoveel drukte rond zijn vrijlating werd gemaakt. “Geachte Denktank, wie is die Pierre Carette eigenlijk?”, zo schreef bijvoorbeeld Tom Debulpaep (19 en student scheikunde) ons.

Inderdaad, na zeventien jaar cel is Pierre Carette voor onze jongere lezers misschien een nobele onbekende, maar de leden van de Denktank - allemaal bezadigde wijsgeren van het iets oudere type - herinneren zich de man en zijn daden nog levendig.
Het waren de jaren tachtig, en van Al-Qaeda had nog niemand gehoord. De ogen van de wereld waren op ons land gericht: België was toen het centrum van de internationale terreur. De Bende van Nijvel zaaide paniek met bloederige overvallen, en de Cellules Communistes Combattantes - de CCC van Pierre Carette - pleegden talloze aanslagen.
Wat weten we over Carette? Heeft hij bijvoorbeeld gestudeerd? De Denktank zou het eerlijk gezegd niet weten. Maar áls hij gestudeerd heeft, zal dat ongetwijfeld aan de subversieve RUG of aan de staatsgevaarlijke VUB geweest zijn, en zeker niét aan ons aller K.U.Leuven, die oase van vredelievendheid, intelligentie, menselijkheid en tolerantie.
Tussen haakjes: hebben de speurders al eens in die VUB- en RUG-kringen gezocht naar de Bende van Nijvel? Het zou ons niks verbazen als de nooit gevonden Bendeleden zich daar al jarenlang schuilhouden onder het zogenaamd ‘academisch personeel'!
Waren Carette en de CCC gevaarlijk? Wij zeggen u: ze waren zéér gevaarlijk, en zelf hebben wij hun aanslagen maar ternauwernood overleefd. Toevallig studeerden een aantal leden van De Denktank in die periode in Leuven. Als men hen vraagt of het klopt dat zij een groot deel van die periode in het café doorbrachten, antwoorden zij geheel naar waarheid: ja. Vergis u echter niet: op café zitten was voor ons geen loos vermaak, zoals de argeloze lezer misschien zou kunnen denken. Het was een kwestie van zelfbehoud en gezond verstand!
Om dat te kunnen begrijpen moet de lezer zich even mentaal verplaatsen in die tijdsperiode. Elk bankkantoor, het Leuvense stadhuis, het politiecommissariaat en de kazerne in de Parkstraat... als symbolen van het kapitalistische imperialisme waren ze een potentieel doelwit van de CCC.
En wat wou het toeval? Als wij van ons toenmalige kot tot aan de aula wilden wandelen, moesten wij voorbij ál die aartsgevaarlijke plaatsen!
Nu hebben wij zéér veel over voor de wetenschap, maar om er elke dag ons leven voor te wagen, dat was toch net iets te veel gevraagd. Dus bleven wij liever veilig op café zitten. Geheel terecht, zo blijkt achteraf, want wij hebben die heikele periode uit onze vaderlandse geschiedenis zonder letsels overleefd.
Mogen wij de studenten van nu evenveel wijsheid en vindingrijkheid toewensen om mogelijke oorlogen, aanslagen van Al-Qaeda en - de man is weer vrij! - Pierre Carette te vermijden?

Namens De Denktank, prof. N. Schauvlieghe (Voorzitter Studiegroep Terrorisme) en G. Op de Beeck (secretaris-klerk)

 

Sluiten
Printen