Omkaderingsgroepen voor studenten met fysieke beperking

Op wieltjes door het kotleven

Lien Lammar

Handicap of niet, van het kotleven wil iedereen wel proeven. Aangepaste huisvesting in enkele residenties van de K.U.Leuven zorgt er voor dat studenten met een fysieke handicap dat zonder zorgen kunnen doen. Op gewone koten met vuile keukens en wilde kotfeestjes — en af en toe een geblokkeerde rolstoel.

Leuven telt een aantal gesubsidieerde residenties met een zogenaamde omkaderingsgroep. Studenten met een fysieke beperking kunnen er elke dag rekenen op de hulp van hun kotgenoten, die volgens een beurtol telkens opnieuw voor hen klaarstaan. Een bijzondere manier van samenwonen die waardering verdient. Op 22 maart barst in Alma 2 een minifestival los voor de bewoners van omkaderingsgroepen, onder de naam ‘Let’s Roll & Rock’.

Annelies (24) en Karlien (20):
“Je helpt als het nodig is”
Karlien en Annelies zijn twee pedagogen in spe: Karlien zit in het tweede en Annelies in het laatste jaar. Sinds eind september zitten ze samen op kot in het Van Dalecollege. “Ik heb hiervoor ook op een gewoon kot gezeten, zonder omkadering”, vertelt Annelies. “Ik had een paar vriendinnen die mij hielpen, dus dat ging wel, maar hier weet je dat je kotgenoten voor dat helpen gekozen hebben. Op een gewoon kot moet je zien dat je niet te veel één persoon belast, terwijl je het hier veel eerlijker kan verdelen.”
Karlien is slechthorend, maar een echte handicap is het niet voor haar. Alleen wanneer ze ’s nachts haar hoorapparaat niet draagt en het brandalarm zou afgaan, kan ze hulp gebruiken. Met veel plezier zit ze in de omkaderingsgroep van Annelies.
Karlien: “Op het rooster in de keuken kan je zien wanneer je ‘van wacht’ bent, in totaal vier uur per week. Twee keer per maand komt daar nog nachtpermanentie bij. Met lesuren en hobby’s buitenshuis wordt goed rekening gehouden.” Veel opoffering vraagt het niet, vindt Karlien. “Je moet gewoon zien dat je er bent wanneer je er moet zijn. Als Annelies mij nodig heeft, komt ze het vragen of laat mijn gsm even overgaan. Daarnaast help je gewoon als het nodig is, ook al heb je geen dienst.”
Annelies knikt: “Ik ben vrij zelfstandig, ik rijd bijvoorbeeld zelf met de auto. Het zijn meer kleine dingen waar ik hulp bij nodig heb: mijn koffer naar boven en beneden dragen, in- en uitladen, mijn rugzak aan mijn rolstoel hangen, ...”
De rolstoel van Annelies heeft al voor heel wat herinneringen gezorgd. Eén druk op een verkeerd knopje heeft er na het boodschappen doen eens voor gezorgd dat Annelies bijna een uur lang vastzat in haar auto, en dat het zwaar is om een rolstoel helemaal de Naamsestraat op te duwen, zullen de kotgenoten niet snel vergeten.
“Ze wilden per se dat ik meeging naar de 24-urenloop, hoewel ik hen waarschuwde dat de batterij van mijn rolstoel bijna leeg was,” lacht Annelies. “Ze dachten dat die het nog wel even zou volhouden. Niet dus!”

Hoan (22), Rosalie (23) en Evarist (37):
“Een gewoon kot, maar dan net
iets anders”
Vlak naast Alma 1 ligt de residentie Romero, waar de deuren automatisch open zwaaien voor studenten als Hoan en Rosalie. Rosalie, die in haar laatste jaar rechten zit, hoorde van een vriendin over koten met omkadering en zag dat zelf ook wel zitten. In Romero staat ze enkele uurtjes per week klaar voor Hoan.
Hoan: “Ik zit nu in het eerste jaar sinologie. Mijn ouders waren niet zo blij toen ik op kot wilde gaan, maar de omkadering hier heeft hen gerust gesteld. Er is altijd iemand om mij te helpen.”
Rosalie: “We studeren allemaal iets anders, zijn niet even oud en hebben verschillende interesses, maar wat ons kot betreft hebben we hetzelfde doel. Dat schept een band.” Hoan: “Iedereen weet wat hij kan doen om mij te helpen. Ik moet haast niets meer vragen, zo vanzelf gaat het.”
“Eigenlijk is het niet zo heel anders dan op een gewoon kot, al moet je je natuurlijk wel engageren”, vindt Rosalie. “Maar Hoan is voor mij niet ‘de persoon die ik moet helpen’. Ze is een kotgenoot als een ander.”
Een verdieping boven Hoan en Rosalie woont Evarist. Twee jaar geleden ruilde hij Oeganda voor Leuven om er theologie te studeren. Het was de eenzaamheid die hem op zoek deed gaan naar een andere vorm van samenwonen: “Op mijn vorig kot voelde ik me geïsoleerd. Er was geen gemeenschappelijke keuken of woonkamer, iedereen leefde op zichzelf. Ik kwam in contact met studenten die in een omkaderingsgroep woonden, en het sprak me meteen aan. In een huis waar je wel met elkaar moét praten en afspraken maken, zou ik me zeker thuis voelen.”
In Romero vond Evarist wat hij zocht: een gemeenschapsgevoel. “In Afrika is het gemeenschapsleven veel sterker. Iedereen zorgt er voor elkaar. Hier in Romero heb ik ook een beetje dat familiegevoel. Bovendien geeft het me veel voldoening om mijn steentje daaraan bij te dragen.”

‘Let’s Roll & Rock’, donderdag 22 maart om 21u in Alma 2. Tickets 6 euro VVK, 7 euro kassa. Studenten van omkaderingsgroepen krijgen een gratis ticket.
Meer info op: http://www.kuleuven.be/huisvesting/roll_rock.htm

http://www.kuleuven.be/huisvesting/mogelijkheden/functiebeperking.htm