Wat is dyslexie?
Wat is dyslexie? Expert professor Pol Ghesquière (Onderzoeksgroep Gezins- en Orthopedagogiek KU Leuven, Stichting Leerproblemen Vlaanderen) komt hier aan het woord. Enkele studenten met dyslexie vertellen over hun visie op dyslexie.
Meer info? http://www.kuleuven.be/functiebeperking/dyslexie
Video Transcriptie
Sarah Ballard: (Student)
Dyslexie voor mij is eigenlijk iets, een heel ruim iets. Ik ervaar dat op heel verschillende gebieden, uiteraard ook op het gebied van studeren. Ik ervaar dat ik anders studeer, dat ik andere dingen belangrijk vind of op andere dingen de nadruk op leg. Buiten het feit dat ik trager studeer, dat ik veel visueler denk, heb ik veel meer tijd nodig om te studeren waardoor ik minder andere dingen kan doen. Het persoonlijke aspect heeft ook wel zijn effecten, eigenlijk.
Professor Pol Ghesquière: (Dyslexie-expert, Onderzoeksgroep Gezins- en Orthopedagogiek KU Leuven, Stichting Leerproblemen Vlaanderen)
Dyslexie is een leerstoornis dat betekent een specifiek probleem met het aanleren van schoolse vaardigheden en bij dyslexie is dat lezen en spellen. En meer specifiek zie je dan dat eigenlijk waar bij de normale populatie zou ik kunnen zeggen lezen en spellen langzaamaan tot een automatisme verworden is, althans in zijn technische aspecten, loopt dat net bij mensen met dyslexie moeilijk. Die komen zeer moeilijk tot automatisch lezen, tot automatisch schrijven. En dat heeft niks te maken met andere factoren zoals intelligentie of slecht zien of slecht horen of welke factor ook. Dat is een probleem, een stoornis die zich echt specifiek in die ontwikkeling van dat lezen en spellen manifesteert, die daarin echt tot uitdrukking komt.
San Verhavert: (Student)
Ja, in het lager was ik volgens de leerkrachten gewoon dom. En ja, in het tweede middelbaar heeft mijn leerkracht van Nederlands die dan zelf ook kinderen heeft die zwaardere problemen hebben, heeft die dan gezegd dat ik waarschijnlijk een probleem had, waarschijnlijk dyslexie en dat ik best eens getest ging worden daarvoor.
Professor Pol Ghesquière:
Voor de vaststelling van dyslexie zijn er eigenlijk in de afgelopen jaren duidelijk protocollen afgesproken, daar moet je naar kijken om de diagnose te kunnen stellen. En laten we maar zeggen in Vlaanderen en Nederland is er een akkoord om daar drie criteria bij te hanteren. Wij spreken van het achterstandscriterium wat betekent dat de persoon in kwestie wat lezen en spellen betreft tot de 10% zwaksten behoort van een relevante vergelijkingsgroep zou je kunnen zeggen. Tweede kenmerk waar wij naar kijken, is wat we noemen een hardnekkigheid of didactische resistentie dat betekent dat we de diagnose dyslexie alleen bij die achterstand gaan stellen die ondanks het feit dat iemand bijvoorbeeld gedurende een bepaalde periode zeer adequate en gerichte individuele remediërende behandeling heeft gekregen, die achterstand niet inloopt. En derde en dat is een lastig criterium, is wat wij noemen het exclusiviteitscriterium, wat betekent dat we moeten kunnen uitsluiten dat die twee voorgaande kenmerken niet volledig te verklaren zijn door een andere problematiek of andere omstandigheden, bijvoorbeeld slecht onderwijs gevolgd hebben, in een andere taal opgevoed zijn dan de taal in school, een andere problematiek hebben zoals slecht horen of slecht zien. Dus we moeten kunnen uitsluiten dat die achterstand die hardnekkig is, volledig daardoor verklaard zou kunnen worden.
