Studeren met dyslexie

Koen Neyens en professor Pol Ghesquière praten over de moeilijkheden die studenten met dyslexie ervaren bij het studeren, en geven toelichtinig bij het ondersteuningsaanbod van compenserende software. Vicerector Tine Baelmans heeft het over de redelijke aanpassingen die de universiteit voorziet. De student verhaalt over zijn ervaringen met studeren aan de KU Leuven.

Meer info? http://www.kuleuven.be/functiebeperking/dyslexie

Video Transcriptie

San Verhavert: (Student)

Studeren aan de universiteit brengt weer andere moeilijkheden naar voor, bijvoorbeeld zelfstandig teksten lezen en dergelijke. Bij mij gaat dat iets trager dan bij anderen maar aangezien dat ik mijzelf al in het lager moest behelpen en dat ik ook dictie en voordracht heb gevolgd, moest ik wel teksten vrij vlot en foutloos kunnen lezen en die teksten ook begrijpen. Dus heb ik mezelf ook getraind om dat redelijk vlot te kunnen.

Koen Neyens: (Cel Studeren met een functiebeperking)

Studenten met een leerstoornis, dyslexie, hebben vooral te maken met knelpunten die rechtstreeks te maken hebben met hun schrijf- en leesprobleem. Dus je kan je goed voorstellen dat het lesvolgen in hoger onderwijs, in een aula, dat dat moeilijkheden kan opleveren. Je moet tegelijkertijd naar de docent luisteren, zijn presentatie volgen en dan ook notitie nemen. Die combinatie is dikwijls een knelpunt.

Sarah Ballard: (Student)

Als ik moet noteren tijdens de lessen dan heb ik heel veel moeite om te onthouden wat de professor zegt waardoor ik vaak in het midden van de zin de informatie vergeten ben en daardoor ja de informatie niet krijg en te weinig opschrijf. Dus ik ga proberen om de dingen die hij zegt op te nemen met voicerecorder.

Pol Ghesquière: (Dyslexie-expert, Onderzoeksgroep Gezins- en Orthopedagogiek KU Leuven, Stichting Leerproblemen Vlaanderen)

Studenten met dyslexie zouden perfect, zeker als ze daar de vaardigheden en bekwaamheid voor hebben, een universitaire loopbaan kunnen doorlopen. Wellicht zullen ze gegeven hun functiebeperking hier en daar ondersteund moeten worden. Nu, eens in het hoger onderwijs is de tijd voor veel remediërende behandeling eigenlijk voorbij. Waar we hooguit nog kunnen op mikken bij deze mensen, is begeleiden in hoe omgaan met die dyslexie naar hun studieomgeving toe.

Sarah Ballard:

Ik heb begrepen dat ze, als ge u inschrijft hier aan de universiteit, dat ze dan meteen vragen of ge dyslexie hebt, dan wordt ge al meteen geholpen eigenlijk en met de juiste personen in contact gebracht. Ik heb dat, bij mij was dat nog niet het geval, ik heb zelf moeten zoeken bij wie ik moest zijn en wie mij waar nog kon helpen. Nu ik vond dat redelijk gemakkelijk op de website dus dat was op zich niet zo een probleem. Alleen gebeurde er te weinig, denk ik. Nu met de software die er beschikbaar is en zo, zijn er veel meer dingen die er echt gebeuren hier aan de K.U.L. om studenten met dyslexie te helpen en dat is wel heel positief eigenlijk.

Professor Tine Baelmans: (Vicerector Studentenbeleid en Diversiteitsbeleid)

De universiteit voorziet redelijke aanpassingen voor studenten die dyslexie hebben. Een van die aanpassingen is een aanpassing naar software, we voorzien in software. Dit is een redelijke aanpassing in de zin dat dit voor de universiteit goed draagbaar is, we leveren die software aan voor de studenten en een bijkomende moeilijkheid waar we wel in moeten voorzien is het up to date houden van het elektronisch studiemateriaal en dat ook ter beschikking stellen van de student. Al bij al genomen een relatief kleine aanpassing of inspanning van de universiteit om die studenten te helpen bij het studeren.

Koen Neyens:

De grootste groep van compenserende software is eigenlijk de voorleessoftware. Er zijn een aantal belangrijke pakketten in het Nederlandstalig gebied die eigenlijk verder bouwen op de software die voor personen met een visuele functiebeperking zijn ontwikkeld. Eentje daarvan is Kurzweil, dat is een Amerikaans produkt maar nu volledig in het Nederlands ook ontwikkeld, al een tijdje. Daarnaast heb je Sprint dat eigenlijk een Vlaams produkt is.

Sarah Ballard:

Ik gebruik Kurzweil om mij te helpen met studeren. Dat programma zorgt ervoor dat mijn teksten die digitaal zijn, dat die worden voorgelezen. Daar staan ook woordenboeken op, dus als er woorden zijn die ik niet ken of niet duidelijk zijn, dan geeft die een uitleg daarvoor.

Koen Neyens:

Dus net zoals de student een papieren cursus gaat bewerken, markeren, onderlijnen, zo kan de student in die digitale omgeving in feite de cursus gaan markeren, gaan bewerken, samenvattingen maken enzovoort. Dus een hele hulp bij het studeren.

San Verhavert:

Ik gebruik als softwareprogramma Dragon Naturally Speaking, dat is een programma dat een gedicteerde tekst omzet in een geschreven tekst. Dat is vooral handig om mijn tempoproblemen met typen en schrijven op te vangen.

Pol Ghesquière:

De vraag wordt wel eens gesteld: die uitzonderingen voor deze mensen met die functiebeperkingen, moeten we dat allemaal wel toestaan want creëren we dan eigenlijk geen afgestudeerden die eigenlijk niet aan dezelfde kwaliteiten voldoen. Ik denk dat we daarin een genuanceerd standpunt moeten innemen in de zin van, we moeten in eerste instantie nadenken wat essentieel is voor een opleiding, wat aan competenties, vaardigheden, inzichten verworven moet zijn en daar mogen we niet op afdingen. We stellen dezelfde eisen maar rekening houdend met de eigenheid van de persoon in kwestie. Aan iemand met een bril op zeggen we ook niet dat die zijn bril moet afzetten op het examen dus waarom iemand met dyslexie zijn voorleessoftware niet laten gebruiken.