Plantenvoeding, bemestingsadviezen en bodemanalyse in België, 20-21ste eeuw
De grondlegger van de wetenschappelijke discipline plantenvoeding en de bodemkundige analyse in Vlaanderen en België is ongetwijfeld professor Jozef Baeyens. Hij studeerde af als scheikundig landbouwingenieur aan de Leuvense universiteit in 1924 en werd in 1932 aangesteld als docent. Hij richtte er de eerste leerstoel voor bodemkunde op en stichtte vervolgens het Bodemkundig Instituut. Na baanbrekend bodemonderzoek in Kongo tijdens de jaren 1934-1935 keerde hij terug naar België. Dankzij middelen toegekend door het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek startte Baeyens in 1937 met het vastleggen van de vruchtbaarheidsnormen voor het Belgische landbouwareaal, wat al snel leidde tot bemestingsadviezen die ook in de praktijk werden opgevolgd. De vraag en nood naar deze vorm van toegepast onderzoek was groot en in 1946 richtte Baeyens de Bodemkundige Dienst op als een autonome instelling. Het betekende het echte startschot voor het gestructureerde, wetenschappelijk onderbouwde onderzoek naar plantenvoeding en bodemsituatie.
In dit onderzoeksproject wordt daarom de ontwikkeling van de bodemkunde in België bestudeerd met focus op de activiteiten van de Bodemkundige Dienst in Leuven en gericht op zijn onderzoeksmethodologie en onderzoeksresultaten. Deze ontwikkelingen worden gesitueerd in een internationale context. Cruciale aandachtspunten in het onderzoek zijn: het ontwikkelen van de onderzoeksmethodologie door professor Jozef Baeyens en zijn opvolgers op vlak van proefveld- en praktijkonderzoek, waarnemingen ten velde en potculturen; de evolutie van de onderzoeksresultaten en de concrete dienstverlening van de Bodemkundige Dienst (bodemkaart, bemestingsadviezen...); de relatie tussen de onderzoekswereld en de land- en tuinbouwsector; en het reconstrueren van de langetermijngegevens van de bodemanalyse.
Dit project wordt gecoördineerd door Hanne De Winter.
