Eredoctoraten K.U.Leuven 1997

Biografie Ahmed Zewail

Professor Ahmed Zewail werd geboren in Egypte waar hij aan de Universiteit van Alexandria zowel zijn Bachelor's als Master's degree in Science behaalde. Hij behaalde een doctoraatsdiploma in 1974 aan de Universiteit van Pennsylvania te Philadelphia. Na deze studie voerde hij gedurende twee jaar postdoctoraal onderzoek uit als IBM fellow aan de Universiteit van Californië, Berkeley. Daarna volgde in 1976 een aanstellling als Assistant Professor aan het California Institute of Technology, en in 1982 werd hij Professor of Chemical Physics aan dezelfde universiteit. In 1990 werd hij Linus Pauling Professor of Chemistry en Professor of Physics aan het California Institute of Technology. Hij was ook gasthoogleraar aan tal van instellingen, waaronder de Ecole Normale Supérieure (1983), Johann Wolfgang Goethe Universität (1990), Oxford (1991) en het Collège de France (1995). Hij is lid van tal van wetenschappelijke verenigingen, waaronder de National Academy of Sciences van de Verenigde Staten (1989) en de Académie Européenne des Sciences (1994). Hij ontving voor zijn wetenschappelijk werk tal van prijzen, waaronder de von Humboldt Research Award (1983), King Feisal International Prize in Sciences (1989), Hoechst Award (1990), Wolf Prize (1993), Plyler Prize of the American Physical Society (1993), Debye Award in Physical Chemistry (1996) en de E. Bright Wilson Award for Spectroscopy (1997).

Het onderzoek van professor Zewail heeft betrekking op de chemische dynamica, meer bepaald het gebruik van ultrasnelle spectroscopische technieken in het ontrafelen van chemische processen. Zijn baanbrekend werk heeft de visualisering van de transitietoestand mogelijk gemaakt.

De K.U.Leuven onderscheidt hem met een eredoctoraat voor zijn bijdragen in de ontwikkeling van tijdsgeresolveerde technieken die geleid hebben tot een nieuw wetenschapsdomein, de femtochemie, en voor zijn verdiensten om dankzij deze methoden de hedendaagse spectroscopie en reactie-dynamica tot volle bloei te hebben gebracht door de directe waarneming van de atomaire bewegingen gedurende bindingsvorming en bindingsdoorbraak.

Promotor: prof. F. De Schryver