Made in China

De dvd en cd-rom kunnen besteld worden op:
Missio nationaal secretariaat
Vorstlaan 199
1160 Brussel
Tel: 02/6790630   Fax: 02/6725569
Email: jongeren@missio.be

• Is globalisering iets wat vooral positieve gevolgen heeft voor ons in het Westen of kan ook China er beter van worden? Wat zijn de plus- en minpunten van globalisering? Kan door de globalisering en de gerichtheid op de internationale cultuur China haar eigenheid en haar tradities wel nog levend houden of worden deze door de globalisering in de kiem gesmoord? Er is op economisch gebied heel wat toenadering tussen verschillende landen en werelddelen, maar gaat dit ook steeds gepaard met een culturele en sociale toenadering? Gaat de economische toenadering wel gepaard met het afwerpen van vooroordelen en een aanvaarding van de identiteit van de ander?
• China is vanouds bekend als een cultuur die heel wat uitvindingen, ontdekkingen en culturele exploten op haar palmares heeft. Is dit een traditie die China vandaag nog kan waar maken of moet China op dit gebied de duimen leggen voor het Westen?
• Hoe kunnen mensen op een open en eerlijke manier hun godsdienst belijden in een staat die communistisch is? Wordt China trouwens nog steeds geregeerd door de communistische ideologie of eerder door de kapitalistische vrije markteconomie? Is een atheïstische staat (waarin godsdiensten wel erkend worden door de staat) een betere garantie voor godsdienstvrijheid dan een staat met een staatsgodsdienst?  
• Heeft het christendom in China, waar andere religies veel minder eenduidig zijn en waar Chinezen sterk worden aangetrokken door de duidelijke boodschap van het christendom, en waar de kerken trouwens meestal afgeladen vol zitten, meer slaagkans dan in het Westen? Zijn er parallellen tussen de manier waarop het geloof in China wordt gecommuniceerd en die van het Westen (in beide gevallen zijn het vaak vooral de grootouders die het geloof ‘doorgeven’ aan hun kleinkinderen)?
• Gaat men in China op een authentieke manier om met het christendom of is de  ‘religieuze bricolage’ van vele Chinezen, waarbij elementen uit verschillende tradities, waaronder die van het christendom, vermengd worden (en waarbij men soms maar aanhanger blijft van een bepaalde religie zolang die ‘werkt’), een inauthentieke manier om christen te zijn?
• Is de missionering, die ondermeer in China gebeurd is, een verrijking voor de Chinese cultuur en de Chinese levensbeschouwelijke tradities of eerder een verarming? Hebben mensen het recht om hun eigen godsdienst over te brengen bij of op te leggen aan anderen? Wat is het verschil tussen het verkondigen van het geloof en bekeringsijver? Mag men bij de geloofsverkondiging gebruik maken van elementen uit de plaatselijke traditie en die in verband brengen met het christendom? Is het bijvoorbeeld geoorloofd om bij de missionering de maagd Maria voor te stellen als een incarnatie van Boeddha, of is dit een aanfluiting van zowel het christendom als van het boeddhisme?
• Is het nodig om stil te staan bij waar onze kleren en dergelijke gemaakt zijn? Staat het etiket “Made in China” symbool voor slechte kwaliteit en massaproductie of voor een florerende economie van export? Hierbij aansluitend: is “Made in Belgium” beter dan “Made in China”?
• Houden Chinese godsdiensten zoals boeddhisme, taoïsme en confucianisme... een andere levenswijze in dan Westerse godsdiensten? Kan de levenswijze van bijvoorbeeld het boeddhisme ook een meerwaarde betekenen voor mensen in het Westen (die hierdoor vaak gefascineerd zijn)?
• Klopt het beeld dat wij hebben van de Chinezen als hardwerkende, zuinige, geduldige en volhardende mensen (waardoor Chinezen ook geliefd zijn op de arbeidsmarkt) of kan men dergelijke veralgemeningen niet maken en moet men elke persoon op zich bekijken? Indien dit beeld wel zou kloppen, heeft dat dan te maken met een bepaalde levenswijze, met culturele, sociale of religieuze elementen of is dit aan het toeval toe te schrijven?
• Beperkt de invloed van China op ons zich tot het menu van de afhaalchinees of laten we China ook als evenwaardige partner aan tafel zitten? Kan China ons ook iets leren over het omgaan met geloof, traditie,...? Met andere woorden: moet de invloed van China op ons zich tot het economische beperken, of niet?