Project Goede Week

Voor Witte Donderdag stellen we een gemeenschapsviering voor, die zich richt tot alle leeftijden.

Het aanbod voor Goede Vrijdag is zeer ruim:

• De eerste bundel geeft enkele creatieve suggesties om in de Goede Week met kinderen naar Goede Vrijdag toe te werken (hoofdzakelijk gericht op het lager onderwijs).
• De tweede bundel biedt een gemeenschapsviering aan.
• Een derde bundel is een kruisweg, toegankelijk voor jong en oud.
• Als annex zijn er twee bundelingen met bezinningsteksten rond de vijftien statiën in de kruisweg. Het zijn hedendaagse bezinningen, geschreven voor volwassenen. (bundel vier en bundel vijf)
• Bundel zes en bundel zeven bieden elk een voorstel van kruisweg met kinderen (lager onderwijs).
• Tot slot krijgt u nog wat beeldmateriaal. Op een aantal beelden ziet u hoe kinderen met klei een volledige kruisweg uitgewerkt hebben.

De omkadering van het project vindt u in de bundel: "Goede Week 2002 - Visualisering", waarin tevens een aantal suggesties worden gedaan voor het werken met kinderen. In de eerste bouwsteen is bijvoorbeeld een lied voor kinderen rond de Goede Week opgenomen.

Een aanvullend project is te vinden in de tekst: "Goede Week 2002 - Een project op school". Dit is een voorbeeld van een concrete uitwerking gedurende een week.

(Zingt Jubilate nr 528)

Gedenken wij dankbaar de daden des Heren,
zijn leven, zijn dood en verrijzenis,
en dat wij oprecht tot Jezus ons bekeren,
die onze God en leidsman ten leven is.

Hoe hadden wij onze bestemming vernomen,
was Jezus de weg niet ten eind' gegaan?
Wie zouden wij zijn als Hij niet was gekomen
om in zijn lichaam onze dood te doorstaan!

Hoe zouden wij ooit voor elkaar kunnen leven,
had Hij ons de liefde niet voorgeleefd,
die tot de dood zich prijs heeft willen geven,
die Zoon van God, ons aller knecht is geweest.

Wees welkom, vrienden.
We mogen hier allen te gast zijn rond een grote tafel van gedachtenis.

Wij gedenken en vieren deze avond onze verbondenheid
met dat onbeduidend zwerversvolk dat, uitgebuit en als slaven onderdrukt,
geroepen heeft tot zijn God.
En God heeft hen gehoord en bevrijd.
Hij geleidde hen met sterke hand naar een nieuw land,
naar een nieuw leven dat getekend is door zijn Naam: "Ik zal er zijn".

Wij gedenken Hem die vandaag ook leeft
in de slachtoffers van onderdrukking
in de vergeten mensen die ook vandaag roepen om nieuw leven,
om licht in hun duister bestaan.

Wij gedenken en vieren deze avond die eerste donderdag toen Jezus,
staande in dit spoor van bevrijding en licht,
zijn en ons leven samenvatte als één voetwassing,
dienstbaarheid aan de mensen,
als brood dat gebroken en wijn die gedeeld wordt.

En wij gedenken de woorden die Hij daarbij sprak:
"dat ben Ik" en "doe dat ook".
Wees er ook voor anderen en doe als God.
Laat Hem die is "Ik zal er zijn" ook in jou gebeuren.

Daarom steken we licht aan.
We laten ons verlichten door zijn woord
en door Gods Naam: de Vader, de Zoon en de heilige Geest.
En we laten Hem doorschijnen in ons leven.

Licht dat ons aanstoot in de morgen,
voortijdig licht waarin wij staan.
Koud, één voor één en ongeborgen,
licht, overdek mij, vuur mij aan.
Dat ik niet uitval, dat wij allen
zo zwaar en droevig als wij zijn,
niet uit elkaars genade vallen,
en doelloos en onvindbaar zijn.

Licht, van mijn stad de stedehouder,
aanhoudend licht dat overwint.
Vaderlijk licht, steevaste schouder,
draag mij, ik ben jouw kijkend kind.
Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen
of ergens al de wereld daagt
waar mensen waardig leven mogen
en elk zijn naam in vrede draagt.

Alles zal zwichten en verwaaien
wat op het licht niet is geijkt.
Taal zal alleen verwoesting zaaien
en van ons doen geen daad beklijft.
Veelstemmig licht, om aan te horen
zolang ons hart nog slagen geeft.
Liefste der mensen, eerstgeboren,
licht, laatste woord van Hem die leeft

Nu naderde het feest van de ongedesemde broden, het zogeheten paasfeest.
De hogepriesters en de schriftgeleerden bleven zoeken naar een mogelijkheid
om Hem uit de weg te ruimen, want ze waren bang voor het volk.
Toen nam de satan zijn intrek bij Judas, ook Iskariot geheten,
die behoorde tot de kring van de twaalf.
Hij ging naar de hogepriesters en de tempelwacht
en overlegde met hen hoe hij Hem aan hen zou kunnen overleveren.
Ze waren daar zeer mee ingenomen, en spraken af hem geld te geven.
Hij ging akkoord en zocht naar een goede gelegenheid om Hem aan hen
over te leveren zonder dat de mensen het merkten.

Verdrukking zoals bij de Israëlieten, het gebeurt ook vandaag.
Daar waar wij het spel van elk-voor-zich meespelen
en waar onze onverschilligheid toestaat dat de drang naar geld, eer en macht, mensen misbruikt en hun waardigheid ontneemt;
dat mensen worden gedood, gezinnen uiteengerukt,
dat mensen moeten leven in armoede en honger…

Wij bidden dat we niet langer geloven in het recht van de sterksten,
maar in de kracht van de solidariteit met de zwaksten

Angst zoals bij de apostelen, het gebeurt ook vandaag.
Angst om tekort te hebben, om te verliezen wat we hebben.
Angst voor verandering en voor het onbekende,
voor vluchteling en vreemde, voor mensen die anders zijn.
Gevoel van onveiligheid, van niet meer thuis te horen.

Wij bidden tegen angst in,
dat wij de moed opbrengen bezit en leven te delen,
mensen te leren kennen en te beluisteren,
vreemd tot vriend te laten worden.

UBI CARITAS ET AMOR, UBI CARITAS, DEUS IBI EST !

Verraad van Judas, het gebeurt ook vandaag.
Smeergeld, corruptie en drang naar winst maken
zoveel vriendschap en relaties kapot.
Mensen leven met het dagelijks gevoel dat niemand te vertrouwen is.

Wij bidden tegen het verraad en tegen het gebruiken van de medemens.
Dat wij ophouden te zwijgen bij onrecht,
dat wij opkomen voor gerechtigheid.

UBI CARITAS ET AMOR, UBI CARITAS, DEUS IBI EST !

Verloochening van Petrus, het gebeurt ook vandaag.
Mensen worden, ongekend en onbemind, steeds weer vergeten.

Door het spel van elk voor zich,
van onverschilligheid en vooroordelen,
wordt hen het recht op "zichzelf-zijn" ontzegd.

Bidden wij tegen het verloochenen: om aandacht en begrip,
dat wij durven kiezen om elke mens in zijn waardigheid te erkennen.

UBI CARITAS ET AMOR, UBI CARITAS, DEUS IBI EST !

Toen brak de dag van de ongedesemde broden aan,
de dag waarop het paaslam geslacht moest worden.
Jezus stuurde Petrus en Johannes eropuit met de opdracht:
"Ga ons paasmaal voorbereiden."
"Waar wilt u dat we het voorbereiden?" vroegen ze Hem.
Hij zei hun: "Meteen als je de stad inkomt,
treffen jullie iemand die een kruik water draagt;
volg hem naar het huis waar hij binnengaat,
en zeg tegen de heer des huizes:
"De meester laat u vragen:
waar is de kamer waar Ik met mijn leerlingen het paasmaal kan houden"
Hij wijst je dan een ruime bovenzaal, die al is ingericht; maak het daar klaar."
Ze vertrokken, en troffen het zo aan als Hij hun gezegd had,
en ze maakten het paasmaal klaar.

Laat ons nu plaats nemen rond de tafel,
de tafel van herinnering, de tafel van verbondenheid.
Waar wij met twee of drie in zijn Naam samen zijn,
daar is de Heer zelf in ons midden.

De mensen worden uitgenodigd om rustig aan te schuiven aan tafel,
en daarbij geen stoelen vrij te laten tussen elkaar.
Tot iedereen gezeten is wordt gezongen:

LAUDATE OMNES GENTES
LAUDATE DOMINUM
(Taizé melodie)

Het gebeurde tijdens een maaltijd.
Jezus stond op van tafel, legde zijn bovenkleren af
en bond een linnen schort om zijn middel.
Daarna goot Hij water in een waskom en
begon Hij de voeten van zijn leerlingen te wassen.
Hij droogde ze af met de schort om zijn middel.
Zo kwam Hij bij Simon Petrus.
"Heer," zei deze, "gaat u mij de voeten wassen?"
Jezus gaf hem ten antwoord:
"Wat Ik doe, daar heb je nu geen begrip van; later zul je het begrijpen."
Petrus hield vol: "Nooit in der eeuwigheid zult u mij de voeten wassen!"
Maar Jezus zei: "als Ik je voeten niet mag wassen, hoor je niet bij Mij".
"Heer", zei Simon Petrus toen, "dan niet alleen mijn voeten,
maar ook mijn handen en mijn hoofd."

Toen Hij hun de voeten had gewassen en zijn bovenkleren had aangetrokken,
nam Hij weer aan tafel plaats en zei:
"Begrijpen jullie wat Ik gedaan heb?
Jullie noemen Mij meester en Heer, en terecht, want dat ben Ik.
Welnu als Ik, jullie Heer en meester, jullie voeten heb gewassen,
dan behoren jullie ook elkaar de voeten te wassen.
Ik heb jullie het voorbeeld gegeven:
je moet doen zoals Ik voor jullie gedaan heb.
Waarachtig Ik verzeker jullie:
een knecht is niet meer dan zijn meester,
en een gezant niet meer dan degene die hem zendt.
Nu je dat weet: gelukkig ben je als je er ook naar handelt.

Toen Jezus in zijn uur gekomen was,
om deze wereld te verlaten,
heeft Hij ten einde toe ons liefgehad.
De veelgeliefde Zoon van God de Vader,
wordt een slaaf die onze voeten wast.
Wordt een slaaf die onze voeten wast.

Toen Jezus met zijn vrienden maaltijd hield
nam Hij het brood, nam Hij de beker.
Hij heeft zijn leven aan ons uitgedeeld,
zijn bloed voor deze wereld prijsgegeven,
teken van de geest die Hem bezielt.
Teken van de geest die hem bezielt.

Ik ben de wijnstok, heeft Hij toen gezegd,
gij zijt voorgoed met Mij verbonden.
Ik ben uw waarheid en Ik ben de weg;
Ik ben die ben, vergeving van uw zonden,
vrede geef Ik u, heeft Hij gezegd,
vrede geef Ik u, heeft Hij gezegd

De tafel wordt klaargemaakt.
Het licht wordt in het midden geplaatst.
Ook een mand met vruchten kan aangebracht worden.
Brood en wijn krijgen de ereplaats.

Heer neem deze gaven aan, neem ons leven aan.
Aanvaard onze inzet en laat ons leven spreken van
Uw aanwezigheid in mensen.

Amen

Hier kan een tafelgebed naar keuze worden ingepast.
Wij suggereren het gezongen tafelgebed van Oosterhuis.

Laten we het brood en de beker delen
en ons leven met Zijn leven verbinden,
Zo wordt zijn kracht ook onze kracht
Zo worden wij Lichaam en Bloed van Christus
Zo mogen wij Zijn Lichaam, Zijn Bloed, Zijn Liefde en Zijn Levenskracht
worden voor de wereld vandaag.

Laat ons eerst samen bidden:
Heer, ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt,
maar spreek en ik zal gezond worden.

Na de communie bouwen we uitdrukkelijk een moment van stilte in.
Dit laat toe de aanwezigheid van Jezus in ons te laten doordringen.

Vanuit de kracht die we in het delen van Jezus mochten ervaren willen we nu naar elkaar toe gaan. In die kracht van Jezus schuilt de diepe vrede van verbondenheid met God en met mensen. Willen we aan elkaar een teken geven dat we die kracht tot vrede willen delen met elkaar. Dit kan met een handdruk, een warm oogcontact, of een ander teken…

De vrede van de Heer kome in en over ons allen…

Tijdens de vredeswens kunnen de klokken geluid worden.
Een alleluja kan gezongen worden.

Ze kwamen bij een plek die Getsemane heet,
en Hij zei tegen zijn leerlingen: "Ga hier zitten, terwijl Ik ga bidden."
Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee
en begon angstig en onrustig te worden.
Hij zei tegen hen: "blijf hier, en blijf wakker."

In stilte kan nu gebeden worden…
Ofwel kunnen mensen bidden zolang ze willen, dan vertrekken de gelovigen wanneer ze willen (dit wordt best aangegeven in het boekje), ofwel kan de hier volgende tekst samen gebeden worden:

God,
Wij vragen u, laat de mens niet verloren gaan die gij bemint.
Hou mij in leven,
laat de dood die alles scheidt en leeg en donker maakt,
niet komen over mij.
Gij zijt sterker dan de dood.

Voltooi in ons wat Gij begonnen bent,
en zegen ons.

Amen

Werken met kinderen: creatieve suggesties

De Goede Week is een ideale periode om met leerlingen het lijdensverhaal te beleven. Maar om niet alles op deze ene week te laten wegen, kunnen we gedurende de vastenperiode een eigentijdse kruisweg maken die we in de Goede Week naast de kruisweg in de kerk opstellen. Het vieren zal in die laatste weken sterker gedragen worden door de ervaringen die men opdeed tijdens het maken van de kruisweg.
Tevens kunnen we dit project samen met de parochiegemeenschap uitwerken. Daardoor kunnen ook zij in de Goede Week meeleven met wat de kinderen hebben gemaakt.

Hoeveel tijd en in welke uren?

Afhankelijk van de tijd die je aan dit project kunt besteden, het aantal vakoverschrijdende momenten die je ermee kunt verbinden en het aantal leerlingen dat je hebt kan je al of niet opteren voor het maken van een volledige kruisweg per persoon, een volledige per klas of enkel de hoogtepunten.

Welke uitdrukkingsvormen?

Je kan kiezen tussen woord, beeld, woord en beeld.
Voor het woord kunnen we met de leerlingen eigen teksten maken. Dit kan zowel door woorden die we via computer mooi uitschrijven als door ingesproken teksten die we op cassette opnemen. Tijdens de Goede Week plaatsen we de teksten bij de juiste uitbeelding of laten we een bandmontage horen, terwijl mensen beeld per beeld, bekijken.
Voor het beeld bieden wij u twee werkvormen aan die klassikaal of individueel gebruikt kunnen worden: het maken van 14 grote gebatikte doeken of het vervaardigen van kleine gipstegels die elke halte van de kruisweg vanuit verschillende leerlingen weergeven.

Vooraf kunnen we

• de kruisweg in enkele kerken of kapellen bezoeken
• enkele teksten van kruiswegen lezen (zie bijgevoegde bladzijden)
• enkele boeken of diareeksen van kruiswegen bekijken
• een stuk video bekijken (vb. de videoreeks boodschappen: het nummer met de kruisweg van West-Vleteren)
• het lijdensverhaal doornemen (vb. verhaal, dia of video van Kees De Kort)

Afhankelijk van de groep kan je vanuit deze kennismaking

• een klasgesprek opzetten
• iets laten schrijven
• een foto laten kiezen
• een kunststijl uitkiezen
• een stukje verhaal uitkiezen

We stellen twee werkvormen voor die u - naast uw eigen werkvormen - kunt toepassen:

• Batikken op groot doek
• Tegelgieten met gips

Het werken met deze werkvormen hoeft niet beperkt te blijven tot de godsdienstles. Hier kan gerust vakoverschrijdend gewerkt worden waardoor ook meer mogelijk is.

• Neem een groot laken. Het kan goed zijn op voorhand het laken af te stikken en eventueel reeds van ringen te voorzien. Tekenen en schilder op doek is gemakkelijker als het gespannen is.
• Teken met potlood de figuren op het doek.
  Om het tekenen te vergemakkelijken kan je:
  - doek op muur vastmaken en met overhead projecteren op het doek
  - doek aan een raam vastmaken en met schimmenspel de silhouetten tekenen.
• Met textielstiften of textielverf de lijnen of figuren inkleuren. In deze fase bepaal je de kleurvolheid van het kunstwerk.
• Met een verfborstel vloeibare was over de gekleurde vlakken strijken. Zorg ervoor dat alle kleurvlakken met was zijn ingestreken. Aan de randen van het instrijken mag je gerust zien dat het met een borstel is gebeurd.
• Als de was goed opgedroogd is, het doek samendrukken (het mag gerust gekreukt worden) en in zijn geheel in een kleurbad dompelen. Tijdsduur en werkwijze: zie kleurproduct dat je gebruikt.
• Eenmaal het doek volledig droog is strijk je de was weg met een strijkijzer en bruin papier
• Het doek opspannen en klaar is het kunstwerk

1. Maak kleine gietvormen aan.
   Je kan dit door vier kleine latjes te kleven op een wat flexibele ondergrond. Deze ondergrond maakt het straks gemakkelijker om de tegeltjes uit de gietvorm te halen
2. Giet het gips in de gietvormen en laat wat hard worden.
3. Als het gips wat hard geworden is kan je met een scherp voorwerp erin tekenen of schrijven.
   Het uiteinde van een penseel of een pas gepunte potlood kunnen daar goed voor dienen
4. Eenmaal volledig droog kan je de tekening inkleuren met stift of verf.
5. Met een spuitbus vernis een laklaag aanbrengen.
6. Tegeltje kleven in een houten kadertje dat één centimeter groter is dan het tegeltje.
7. Kadertjes ophangen op een betonijzer

Hieronder vindt u nog bijkomend beeldmateriaal om met kinderen de kruisweg uit te werken met klei. U vindt een aantal staties die aangeven hoe kinderen met klei een kruisweg kunnen vorm geven.
Klik op een foto om de grote versie te bekijken.

Gemeenschapsviering

Enkele weken vooraf vragen we aan verschillende groepen of individuen of zij voor één van de 14 staties een gebed of een actualisering willen uitwerken. Deze kaarten worden afgedrukt op A3-formaat in een duidelijk leesbaar lettertype.
Via de parochiale mededelingen melden we dat de kerk op Goede Vrijdag de hele dag open is om individueel of in groep de kruisweg te doen. We melden ook dat elk een devotielichtje kan komen plaatsen bij het lijdenskruis.
De dag zelf:
De kerk is het best de volledige dag open.
Midden in de kerk maken we een ruimte stoelvrij en leggen er een groot kruis op de grond (ongeveer 3 meter groot).
Bij het kruis plaatsen we een dikke brandende kaars.
De stoelen plaatsen we in een kring zodat alle mensen, die even tot stil gebed willen komen, zich kunnen richten naar het kruis.
Bij elke statie plaatsen we de passende gebeds- of actualiseringkaart.
Eveneens plaatsen we een mandje met kleine devotielichtjes. Aan de ingang van de kerk melden we dat, als mensen de kruisweg doen,
wij hen vragen bij de statie die hen het meest aanspreekt,
een devotielichtje te nemen en het op het einde van de kruisweg te ontsteken en te plaatsen bij het grote kruis midden de kerk.
Men kan eventueel zorgen voor rustige muziek.

We melden op voorhand duidelijk het uur waarop de viering zal beginnen. Mensen komen in stilte binnen in de kerk, kunnen eerst een stuk van de kruisweg doen en nemen nadien plaats rond het kruis. Ook de priester zit reeds voor het aanvangsuur in de kring rond het kruis.
Wanneer de dienst om 15 uur plaatsvindt, geven we klokslag 15 uur, drie klokslagen. Wanneer de viering 's avonds plaatsvindt, kunnen we vanuit de stilte beginnen of geven we een korte klokslag.

Na een moment van stilte zegt de priester:

Pr.

God,
dit is het uur waarop wij gedenken dat uw Zoon Jezus,
die voor ons op deze wereld is gekomen,
gestorven is aan het kruis.
Zijn leven, lijden en sterven willen wij hier gedenken.
Wij willen niet vergeten: zijn liefde tot het uiterste,
zijn geloof in U, Vader van alle mensen,
zijn trouw over alle ontrouw heen.
God,
laat ons nu in de tekens van zijn kruis hoop en vertrouwen vinden
om in zijn levensspoor verder te gaan.

L.

Stuk van het lijdensverhaal: Mat. 27, 27 - 50
Jezus wordt van zijn kleren beroofd tot en met de dood op het kruis.

L.

Stuk van het lijdensverhaal: Mat. 27, 27 - 50
Jezus wordt van zijn kleren beroofd tot en met de dood op het kruis.

Pr.

Een houten kruis met nagels doorboord, is teken van lijden en pijn.
Een houten kruis met bloemen getooid, is teken van hoop en bevrijding.
Dit kruis eren, is de nagels uittrekken en het met bloemen tooien
zodat het ten volle een getuigenis van hoop en toekomst mag zijn.

(De priester legt zelf een eerste bloem en nodigt de mensen uit het kruis met bloemen te komen versieren zodat het ten volle tot leven mag komen.)

Broeders en zusters,
wij zijn met de Heer meegegaan,
een kruisweg door liefde gedragen.
Wij voelen mee met wat Jezus meemaakte
zo 'n tweeduizend jaar geleden.
Maar wij voelen ook mee met wat Hij nu meemaakt
in die vele kleine mensen die lijden.
Telkens zouden wij het lijden willen verzachten,
de dood willen tegengaan.
Maar wij voelen ons machteloos.
Soms zelfs vrezen wij dat het kwade sterker is dan het goede.
Het enige waartoe wij in staat zijn,
is in geloof en vertrouwen meegaan met de lijdende mensen.
Pasen is het teken dat strelen langer duurt dan slaan,
dat delen langer standhoudt dan onderdrukking,
dat leven het haalt op de dood,
dat liefde wint van haat.
Laten we bidden dat ook in onze tijd
Pasen aan onze wereld mag gebeuren.

Laat ons dan in de stilte van dit uur bidden en dromen
dat Pasen dichterbij komt.

De kring rond het altaar wordt ontbonden en elk kan in stilte nog plaats nemen in de kerk. Ook de priester gaat nog wat bij het kruis bidden. Stap voor stap verlaten de mensen de kerk.

Kruisweg voor de hele parochiegemeenschap

Overal ter wereld staan mensen op Goede Vrijdag stil bij de weg die Jezus van Nazaret ten einde toe gegaan is. Met Jezus willen ook wij de weg van bevrijding en verlossing gaan. We voelen ons verbonden met zovelen die te lijden hebben door onrecht en geweld.

Dit is een stille tocht. Onderweg houden we drie keer halt. Telkens luisteren we naar een fragment uit het lijdensverhaal van Jezus. We leggen het leven van vandaag naast Jezus' lijden.
Biddend stellen we ons open in het perspectief van een Leven dat groter is dan pijn en lijden.

Lezing uit Marcus 14,32-42

Ze kwamen bij een plek die Getsemane heet,
en Hij zei tegen zijn leerlingen: "Ga hier zitten, terwijl Ik ga bidden."
En Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee.

Hij begon angstig en onrustig te worden, en zei tegen hen:
"Ik ben dodelijk bedroefd. Blijf hier, en blijf wakker."
Hij ging een eindje verder en wierp zich op de grond.
Hij bad dat dit uur, als het mogelijk was, aan Hem voorbij zou gaan.
"Abba, Vader", zo bad Hij, "U kunt alles. Neem deze beker van Mij weg.
Maar niet wat Ik wil, maar wat U wilt."

Hij ging terug en vond hen in slaap.
Hij zei tegen Petrus: "Simon, slaap je? Kon je niet één uur wakker blijven?
Blijf wakker en bid dat jullie in de beproeving niet bezwijken.
De geest is wel van goede wil, maar het vlees is zwak."

Hij ging weer bidden met dezelfde woorden.
Toen Hij weer terugkwam, vond Hij hen weer in slaap,
want hun ogen waren zwaar.
Ze wisten niet wat ze Hem moesten antwoorden.

Hij kwam voor de derde keer en zei tegen hen:
"Slaap nu maar rustig verder. Het is voorbij.
Het uur is gekomen; nu wordt de Mensenzoon overgeleverd
in de handen van zondaars.
Sta op, laten we gaan.
Kijk, hij de Mij overlevert, komt eraan."

Zijn keuze stond vast.
Hij zou van mensen houden,
van elke mens zoals hij was
en zoals hij maar was.
Van elke mens met al zijn goed en zijn kwaad,
en dwars door zijn kleine kanten heen
zou Hij van hen houden
en vooral dan nog van hen van wie niemand hield.
Hij zou voor ze opkomen,
voor alles wat een mens meer mens maakt,
meer beeld van God, die liefde is,
en tegen alles wat dit beeld verduistert.

Zijn "ja" aan de mens was het radicale "neen"
aan elk bezit en macht ten koste van de mens.
Het was zijn keuze, zijn diepste bestemming als Mens van God.
Door die Geest en door geen andere werd Hij gedreven,
ook toen het gevaarlijk werd,
toen ze hem allen in de steek lieten
met zijn angst voor het kruis dat niet meer te ontwijken was.
Zijn keuze was echt.
(Carlos Desoete)

En wij? Hoe is onze keuze?

Wij die weet hebben
van die groeiende kloof in onze wereld tussen rijk en arm,
tussen hebbers en niet-hebbers,
tussen sterk en zwak,
aan welke kant staan wij?

Hoe radicaal is onze keuze voor de kleine en de zwakke mens?
Durven wij onze stem verheffen tegen het onrecht?
Of zijn ook wij in slaap gevallen?
Gaat het onze krachten te boven om te blijven waken?
Wie zal ons de kracht geven om te blijven roepen om een andere wereld?

God onze Vader,
bevrijd ons hart van de illusie
dat bezit en macht geluk kunnen brengen of ons leven kunnen veilig stellen.
Wij willen niet gevaarlijk in slaap vallen.

Bevrijd ons hart.
Laat ons meer aandacht hebben voor elke medemens
dan voor ons eigen kleine voordeel.
Laat ons meer thuis zijn in het evangelie
dan in onze eigen kleine zekerheid.
Geef ons de ruimte om echt te leven,
in Jezus, de Christus, uw Zoon, onze Broeder.

Lezing uit Johannes 18, 33-38

Toen ging Pilatus het pretorium weer binnen en riep Jezus bij zich.
"Bent u de koning van de Joden?" vroeg hij.
Jezus antwoordde:
"Bent u daar zelf op gekomen of hebben anderen u over Mij verteld?"
"Ben ik soms een Jood?" zei Pilatus.
"Uw eigen volk, uw hogepriesters, hebben u aan mij overgeleverd.
Wat hebt U gedaan?"
Jezus antwoordde: "Mijn koningschap is niet van deze wereld.
Als mijn koningschap van deze wereld was,
zouden mijn dienaars er wel voor gevochten hebben
dat Ik niet aan de Joden werd overgeleverd.
Mijn koningschap is echter niet van deze wereld."
"U bent dus toch koning?" zei Pilatus.
"Ja" , zei Jezus, "Ik ben koning;
met geen andere bestemming ben Ik geboren en in de wereld gekomen,
dan om te getuigen van de waarheid.
Iedereen die uit de waarheid is, luistert naar mijn stem."
"Waarheid?" zei Pilatus. "Wat is waarheid?"

Jezus was bereid om de hoogste prijs te betalen voor zijn visioen:
dat God de dag zou verhaasten dat Hij alles-in-allen zou zijn.
Meer dan nationale bevrijding uit de macht van de Romeinen
wilde hij een wereldrevolutie die "allerwege op aarde"
de naam en het koningschap van God zou vestigen.
Een God wiens naam werkelijkheid zou worden: "Ik zal er zijn"
en dat voor elk van ons.

Hij wist van meet af aan dat noch een politieke machtswisseling,
noch het geweld van wapens zo'n omwenteling kunnen bewerken.
Hij erkende niet het recht van vuur en zwaard,
dat door velen met religieus fanatisme werd en wordt bepleit.
Hij geloofde niet in "man en macht".
Hij geloofde dat alleen "uit God geboren mensen"
die omwenteling van alles wat bestaat, kunnen volbrengen.

Zijn koningschap was niet van deze wereld,
maar is een oproep voor het Rijk van God,
een rijk van waarheid, gerechtigheid, verzoening en liefde!

Ook vandaag zijn er mensen die midden haat en wraak,
een andere weg durven gaan:
de weg van gastvrijheid en van dialoog,
de weg van herstel en verzoening,
de weg van onvoorwaardelijke liefde.

Monseigneur Gerardi in Guatemala, monseigneur Romero in El Salvador,
Desmond Tutu en Nelson Mandela in Zuid-Afrika, zuster Jeanne Devos in India…
Zij kozen en kiezen allen voor de weg van verzoening, rechtvaardigheid, liefde.

De - meer dan gewone - liefde waartoe de bergrede en het evangelie oproepen, opent voor mensen en volkeren een nieuw spoor.
Ook in eigen land moeten we dit spoor duidelijk durven trekken
en een nieuwe weg openen
voor alle rechtelozen, mensen zonder papieren, kansarmen:
een weg van herstel, verzoening en liefde.

Bidden wij met de woorden uit de psalmen

Alleen Gods woord maakt vrij, het wankelt niet.
Hij handelt, keert niet op beloften terug
en maakt geen macht op de rug van de kleine mensen.
Godsspraak breekt Hij niet, giet de leugen uit als water in het zand,
slaat machtigen de wapens uit de hand.
Zo Godsgewijd is het gezag dat spreekt in naam van kleinen en armen,
vernederend voor wie het waagt de zwaksten te bedreigen,
verterend vuur van loutering.

Toen Hij stierf kwam zijn Geest tot leven.
Zo grondig als de dood zijn werk kan doen,
zo grondig breekt, precies op dat moment, het leven door.
De valse zekerheden zijn ontmaskerd.
De boeien die mensen binden en opsluiten in zichzelf, vallen af.
De wanhoop en de angst zijn overwonnen.
Onvermoede energie wordt vrijgemaakt en tilt een mens over zijn grenzen heen.
Zijn Geest breekt door, onstuitbaar, door geen grafsteen meer tegen te houden.
Een gemeenschap van breken en delen groeit,
een gemeenschap van nieuwe verbondenheid,
op de vaste dragende grond van zijn Liefde.
De mens kan eindelijk leven.

God heeft zich niet vertoond met macht en majesteit. In weerwil van onze bedenkingen en dromen, is Hij machteloos geworden in Jezus, zijn Zoon.
De dwaasheid van het kruis?

Voor ons zal - telkens weer - ons eigen kruis, het lijden van de wereld,
het kruis dat mensen dragen,
een oproep zijn, een vraag om stil te staan, om niet voorbij te gaan,
om je te laten raken door de pijn van een ander.
Dwaasheid?

Misschien is dit niet van deze wereld.
Toch is elk kruis waaraan je niet voorbijgaat het begin van een ommekeer,
voor jezelf én voor die ander.
Elk kruis waaraan je niet voorbijgaat is het begin van een nieuwe verrijzenis.

Zo mogen we zeker zijn dat we naar huis kunnen
met de levende Jezus in ons midden.

Hij is gekruisigd én verrezen
in elke mens die zich omkeert naar het kruis van een ander,
in elke mens die zelf zijn kruis voortsleept,
Hij is verrezen in elke mens
die bouwt aan Zijn koninkrijk.
Een rijk dat zo anders is dan we in onze wereld gewoon zijn.

Jezus is verrezen in elk van ons.
Omdat dit in ons handelen zichtbaar zou worden
zegent ons God, als Vader, en Zoon en Heilige Geest.

Ga nu heen, en leef verder in de kracht van de verrezen Christus!

Bezinningsteksten rond de kruisweg: een buitengewone kruisweg, die lange laaste weg van Jezus: vijftien stappen tussen dood en leven

Hierna volgt een tekst die als bezinning kan gebruikt worden bij elk van de staties. Zo'n kruisweg kan collectief gebeuren in de kerk, maar deze teksten kunnen ook in de kerk ter beschikking gesteld worden voor individuele kerkgangers

Bij de meeste staties is ook een illustratie opgenomen van een kruisweg in klei, gemaakt door kinderen. De foto's van deze kruisweg kan u in het groot bekijken via deze pagina.

Het moeten niet altijd zware slagen zijn
die een mens murw krijgen…
Vele, heel vele verbeten, opgehitste, bitsige,
korte blinde slagen doen hun werk wel.

Ze benevelen het doel, de zin van je kruisdagen.
Ze verzwaren het hout,
loodzwaar tot tegen de grond.

Het kan een voorlopig eerste sterven zijn,
een tot wanhoop gestolde rust
van niet meer kunnen.
Ik kan niet meer, niet verder,
niet verder meer…

De zwarte 'waaroms' komen zich nestelen
in je geest.
Maar je hart begeeft niet.
Je hart is sterk en doet je opstaan
- rechtop - en verder gaan?

Een lichaam
roerloos koud
waarvan het hart
het langst de bittere smaak bewaart.
Als men het doorsteekt
komt er bloed en water uit:
al wat een mens een leven lang doorleeft…

Lieve handen dragen doden naar de aarde
en rouwen om de eigen pijn en hun gemis.

Levenden spreken het sterkst
wanneer ze gestorven zijn.

Men ruimt iemand uit de weg:
dit is de triomf van het ongezond verstand.
Men verwijst hem naar het graf der rustige
vergetelheid en dekt zijn leven toe.

Mens vergeten.
Gevaar geweken.

"Maar toen zijn lichaam stierf,
begon zijn Geest te leven!"
schrijft Petrus later.

Bezinningsteksten rond de kruisweg
De weg die Hij ging - Kruiswegmeditaties

Vooraf: Hierna volgt een tekst die als bezinning kan gebruikt worden bij elk van de staties. Zo'n kruisweg kan collectief gebeuren in de kerk, maar deze teksten kunnen ook in de kerk ter beschikking worden gesteld van individuele kerkgangers. Deze tekst is van de hand van Zuster Caritas Van Houdt (Abdij Male)

Bij de meeste staties is ook een illustratie opgenomen van een kruisweg in klei, gemaakt door kinderen. De foto's van deze kruisweg kan u in het groot bekijken via deze pagina.

Gij valt een tweede maal.
Wat weegt het zwaarst?
Doodsangst of onverschilligheid
van hen die U omringen?
De pijn die in het lichaam snijdt
of alles wat uw ziel, uw hart bezwaart?
Geweld heeft veel gezichten.

Maar Gij staat recht,
gaat verder op de weg
en draagt met liefde onze smart.

Gebroken God-mens,
geef mij kracht
om altijd weer rechtop te staan
uit zelfzucht en ontreddering.
Leer mij hoe ik moet verder gaan
de weg van uw barmhartigheid,
van vrede en verzoening.

De wereld zwijgt
nu alles is volbracht.
Nooit was er stiller nacht
Dan deze waarin een
zachte moederhand
U voor het laatst ontvangen mag
op haar gewijde schoot
en U met tederheid
voorgoed te rust mag leggen.
Nooit was een afscheid
zo gevuld met goddelijke aanwezigheid.

Gij keert terug naar Hem:
uw oorsprong en uw huis
waar Gij ons thuis verwacht.
Leid mij doorheen de nacht
van dood en duisternis naar
licht en eeuwig leven.

Nieuw is het graf
in stenen uitgehouwen
- begraafplaats voor een vriend bestemd -
daar zult Gij wachten
zwijgen achter gesloten muur
drie dagen lang
terwijl de vijand juicht,
terwijl de vrienden treuren.

Een verre vogel fluit
nieuw morgenlicht weer open.
Wij hopen op een derde dag
de ochtend van een nieuw begin
waarop Gij zeggen zult:
Ik leef en gij zult leven!

Laat mij geloven
in dit woord
dat Passie eenmaal Pasen wordt,
dat ik met U verrijzen mag.
Het zij zo. Alleluia!

Kruisweg met kinderen: een buitengewone kruisweg

'Een buitengewone kruisweg' was een project van het Vlaams Verbond van het Katholiek Buitengewoon Onderwijs (VVKBuO) en de Interdiocesane Commissie Schoolpastoraal van het VSKO/Pedagogisch Bureau.
De bezinningsteksten zijn van Hilde Cattrysse.
Uitgeverij Licap gaf de kruisweg uit in boekvorm, samen met een begeleidingsbrochure en een diareeks. Boekje, begeleidingsbrochure en diareeks zijn nog steeds daar te koop. Ze blijven opgenomen in de lijst 'Publicaties' van het VSKO (te bereiken via http://ond.vsko.be/pastoraal).

Deze kruisweg ontstond in het Buitengewoon Lager Onderwijs. De titel is er een verwijzing naar. Nochtans kan deze tekst ook gebruikt worden bij andere jonge kinderen. Hier en daar zal wel een kleine aanpassing van de tekst nodig zijn, vooral waar rechtstreeks verwezen wordt naar de klassituatie in het Buitengewoon onderwijs. Deze tekst is opgemaakt per 'statie'.

Bij de meeste staties is ook een illustratie opgenomen van een kruisweg in klei, gemaakt door kinderen. De foto's van deze kruisweg kan u in het groot bekijken via deze pagina.

Hij heeft verdriet
omdat de mensen zo hard zijn.
Ze duwen en schoppen
om zelf op de eerste plaats te staan.

Het liefst van al hadden ze Jezus nog geslagen.
Als kinderen niets anders meer zien dan vechten,
dan slaan ze mekaar, dan is er overal pijn,
dan ben je bang ...

Als mensen niets anders meer horen dan roddel,
dan ga je eronderdoor, je gaat kapot ...
Geen mens houdt dit vol!

Altijd maar roddelen ...
Ze duwen me dieper
de put in ...
Ik ga eronderdoor ...

Dood en begraven!
Het is voorbij.
Het is gedaan.
We zwijgen ...

Neen, we kunnen niet zwijgen!

Kruisweg met kinderen: Berg op

Deze kruisweg van Iny Driessen en met versjes van Lieven Desmet werd eertijds uitgegeven bij Kerk en Leven - Antwerpen, en door VVKBaO - Brussel

Bij de meeste staties is ook een illustratie opgenomen van een kruisweg in klei, gemaakt door kinderen. De foto's van deze kruisweg kan u in het groot bekijken via deze pagina.

Jezus, wij danken Je met heel ons hart
Omdat Jij zoveel van ons houdt

Jezus is geen superman.
Hij is god én mens.
Hij valt nog eens.
Hij maakte hetzelfde door als wij allemaal.
Dezelfde pijn en wanhoop.
Hij kan begrijpen hoe verdrietig wij soms zijn.
en toch staat Hij weer op.
Omdat God Hem draagt,
net zoals Hij ons draagt.
Dat gelooft Jezus rotsvast,
dat maakt Hem sterk.

Lieve Vader,
vallen doe ik elke dag.
soms ben ik compleet van slag.
en voel ik op mijn schouder een zachte arm,
dan wordt het vanbinnen warm, zo warm.

Jij draagt alle mensen,
verlicht, troost, hoort toe.
jij wordt het beminnen
van mensen nooit moe.
Jij blijft ons ver-dragen
door fouten en pijn.
Jij blijkt een trouwe Vader te zijn.

God, wanneer ik in oude fouten herval
dan ben Jij mijn Vriend: Je verwachtte me al.
dan krabbel ik recht en adem gerust.
Jij draagt me door stormen naar veilige kust.

Leer me geven.
Heer, geef me leven.

Jezus, wij danken Je met heel ons hart
Omdat Jij zoveel van ons houdt

Jezus is nu dood.
En soldaat steekt met een lans in zijn zijde.
Dan mag Maria Jezus weer in haar armen houden.
Ze huilt om haar dode zoon. Ze begrijpt er niets van.
Waarom heeft God haar destijds gevraagd zijn moeder te zijn?
Waarom?
Maar dan voelt ze de hand van God op haar schouder. zoveel vrienden om haar heen.
En ze begrijpt dat God overal en altijd bij haar is, ook als het nacht is.
Vooral als het nacht is.

Lieve Vader,
dood begrijp ik niet.
alsof het leven een mens verliet
en voor dood achterliet.
Alleen nog duisternis en verdriet.
Dat begrijp ik niet.

In een herfstblad merk ik het wonder.
Natuur die sterft en zonder
die dood gaat de aarde kapot.
Die vruchtbaarheid is toch een wonder,
God.

Jezus' dood bracht ook een wonder.
zijn liefde blijft leven en zonder
liefde gaan wij mensen kapot,
Jezus' leven is een wonder,
God.

Zo vruchtbaar was Jezus.
zo wil ik ook zijn.
ook als ik me klein voel;
verdriet heb of pijn.
Blijf bij me en leid me.
Ook diep in de nacht
weet ik dat Je als een Vader
op jouw mensen wacht.

Leer me geven.
Heer, geef me leven.

Jezus, wij danken Je met heel ons hart
Omdat Jij zoveel van ons houdt

Twee belangrijke mannen,
die in het geheim vrienden van Jezus waren,
mogen Jezus' lichaam meenemen;
Ze wikkelen het met geurige kruiden in zwachtels.
Ze leggen Jezus in het graf.
Dan nemen ze afscheid van Jezus.
Ze zijn verdrietig, teleurgesteld.
Ze twijfelen. Want de hadden zo gehoopt en geloofd …
Maar heel diep in hun hart voelen ze:
"Nee, het is nog niet gedaan.
Jezus is misschien wel dood in de ogen van de mensen,
maar zijn liefde voor ons is zo groot
dat we haar bijna kunnen aanraken!
Morgen … morgen wordt alles anders!"

Lieve Vader,
tot morgen, tot later;
Je vaart over 't water.
Ik kan nu niet mee
over die diepe zee.
Maar 'k zie je nog weer.
Da's zeker. Eén keer
kom ik Jou weer tegen.
Kruisen onze wegen.

God, nergens.
Nergens
zie ik licht.
Nergens
maar wellicht
help ik er morgen
zelf voor zorgen
door een teken van liefde te geven.
zo komt Jezus opnieuw tot leven.
Ergens …
Ergens.

Leer me geven.
Heer, geef me leven.

Wanneer wij tijdens de Goede Week opteren voor gemeenschapsvieringen (één op Witte Donderdag en één op Goede Vrijdag) dan zorgen we best naast deze gemeenschapsvieringen voor een gebeuren in de kerk waar iedereen op eigen initiatief en op eigen gekozen momenten aan kan deelnemen.

Vanaf Palmzondag maken wij onze kerk op en kan iedereen die in de loop van die dagen de kerk bezoekt, de verschillende gebeurtenissen van de Goede Week via een kerkrondgang bekijken en beleven.

Het bezoek aan de kerk kan in groep of individueel gebeuren. Ter ondersteuning van hen die groepen begeleiden, kunnen we onderstaande indeling in een brochure meegeven.

Men kan de gelovigen via het parochieblad uitnodigen tot een kerkbezoek met de vraag een flesje water naar de kerk mee te brengen. Dit flesje wordt op één van de haltes in een groot vat uitgegoten. (cf. derde bouwsteen) De rondgang bestaat uit zeven bouwstenen. Elk van deze bouwstenen wordt bij het begin van de vasten verdeeld onder verschillende groepen en scholen van de parochie. Wij vragen hen bij dit gebeuren een actualiseringsbord te maken. Dit kan gebeuren op panelen die vanaf Palmzondag in de kerk een plaats krijgen.

Voor kinderen is er onder andere een lied rond de Goede Week opgenomen.

Op het einde van dit onderdeel vindt u ook een pagina met een aantal foto's van een concrete uitwerking rond de Goede Week als inspiratie.

Deze bouwsteen kan uitgewerkt worden door de werkgroep kerkonderhoud of kerkinrichting.

De gelovigen worden uitgenodigd plaats te nemen rond het kruis of het Palmpasenkruis (cf. uitleg) en stil te staan bij de korte versie van het lijdensverhaal.

Mogelijkheden:

Voor groepen volwassenen: we leggen het bijbelboek (lectionarium van de Goede Week) open op de bladzijde van het lijdensverhaal. Wie het wil kan een stukje lezen. Eveneens kan men de versie van Tine Ruysschaert laten beluisteren terwijl mensen door de kerk wandelen.

Kinderen kunnen het verhaal beluisteren met behulp van het lied 'De Goede Week' van P. Biesbrouck en dit kan ondersteund worden met dia's uit de kijkbijbel van Kees de Kort (te verkrijgen in "de Bron" te Harelbeke of in "de Branding" te Oostende). Eventueel kan men het verhaal uit een kinderbijbel voorlezen. Ingesproken verhalen op cassette of korte video's zijn eveneens in de Bron te verkrijgen. Het lied van P. Biesbrouck is op casette te verkrijgen via de Dienst Parochiepastoraal en kan online beluisterd en gedownloaded worden (het kan even duren voor de vensters helemaal worden weergegeven):

Op een paneel brengen we foto's en citaten aan over en van mensen die omwille van het uitkomen voor hun geloof en overtuiging worden vervolgd en uitgesloten.

Gelukkig de mens die weet heeft van Gods verhaal:
het verhaal van de vuurtoorts in de nacht,
het verhaal van de ark van het verbond,
het verhaal van een vredeslied voor herders,
het verhaal van een ster voor verstandigen,
het verhaal van de man die raad wist met de storm,
het verhaal van de man die je roept om Hem te volgen,
het verhaal van die laatste avond
en het verhaal van die nieuwe morgen.
Gelukkig de mens die weet heeft van Gods verhaal.

Deze bouwsteen kan uitgewerkt worden door de werkgroep onthaal

We verzamelen enkele kleurvolle doeken met daarop een grote mand met palmtakken, eventueel de mand die op Palmzondag werd gebruikt. Een tekening kan hierbij tonen hoe mensen Jezus welkom heten door het zwaaien met palmtakken.

Op het actualiseringbord kan de werkgroep onthaal tonen hoe wij op onze parochie mensen welkom heten. We kunnen ook aandacht vragen voor mensen die in ons land moeilijk welkom zijn (mensen zonder papieren, vluchtelingen, enz.).

Bijéén, Heer, rond deze groene takken,
bidden wij dat wij de levendigheid van deze takken
mogen ontvangen en doorgeven aan elkaar.
Wij bidden dat niemand in koude en duisternis moet leven.
Wees Gij de blijvende kracht op onze levensweg.

Deze bouwsteen kan uitgewerkt worden door de werkgroep dooppastoraal.

We verzamelen rond een groot vat. Op voorhand hebben we de mensen uitgenodigd een fles water mee te brengen. Elk kan zijn fles in het grote vat uitgieten. Het paneel met de namen van alle dopelingen van het lopende jaar kan hier bijgezet worden.

Op het actualiseringbord kan de werkgroep aantonen hoe water bron van leven is. In het doopsel worden kinderen opgenomen in de kerkgemeenschap.

Ik heb eerbied voor het simpele water,
omdat het eenvoudig is, doorzichtig en puur,
omdat het helder uit de hemel stroomt
en klaterend uit diepe bronnen opborrelt.

Water van heel hoog en water uit de diepte,
het breekt uit rotsen los
en het tast bruisend naar de wolken.

Ik houd van het Godgezegende water,
omdat het zo onthullend is
zichzelf in een heldere bron te spiegelen
en zich te herinneren de bron van Jacob
en de vreemde vrouw die daar met Jezus praatte
over leven en geloven en liefhebben in geest en waarheid.

Deze bouwsteen kan uitgewerkt worden door de werkgroep eerste communiepastoraal en de werkgroep Broederlijk Delen.

Op het actualiseringbord brengt de werkgroep eerste communie met foto's en teksten aan hoe kinderen stap voor stap groeien naar hun eerste communie. Eventueel kan men verwijzen naar de nog komende instapvieringen.

Men kan ook verwijzen naar de andere gelegenheden waarop mensen in de kerk komen om eucharistie te vieren (op zondag, het vormsel, het huwelijk, de begrafenis,…

De werkgroep Broederlijk Delen kan hier een oproep uitwerken i.v.m. het delen van voedsel met elke medemens.

'Blijf dit doen om Mij te gedenken' waren de woorden die Jezus op het Laatste Avondmaal aan zijn leerlingen meegaf. Telkens wij in de kerk brood en wijn op deze tafel plaatsen, willen we doen wat Jezus toen aan zijn leerlingen vroeg.
Hij sprak toen een dankgebed uit en bad samen met hen voor vele mensen. Ook rond deze tafel spreken wij vandaag woorden van dank en bidden wij voor elkaar. Net als Hij breken we het brood en delen het met elkaar om aan Hem te denken.

Heer, blijf bij ons en kom met ons aan tafel.
Doe nog eens voor: hoe wij de wijn te schenken hebben van geluk,
uit eigen broze kruiken vol warme vreugde.

Heer, schuif nu de bank waarop Ge zit nog dichter bij de tafel…
dan kunnen wij -als Gij verdwijnt uit ons verbaasde ogen-
op deze plaats misschien een broer of zuster zien.

Deze bouwsteen kan uitgewerkt worden door een gebedsgroep of de liturgische werkgroep.

Bij het sacramentsaltaar plaatsen wij een godslamp en leggen wij verschillende gebedenboekjes of leggen we enkele in grote letters uitgeprinte gebeden. Hier vragen we de mensen om stilte en laten wij hen in stilte de gebeden bekijken en lezen.

Met foto's, namen en titels nodigen we mensen uit te bidden voor meer dan hun eigen zorgen en vragen.

Jezus is de avond van Witte Donderdag in stilte gaan bidden. 'Niet mijn wil maar uw wil geschiede' waren de woorden van Jezus in de hof van Olijven. In zijn bidden had Hij oog voor alle mensen.
Als mensen op vandaag willen bidden worden ook zij opgeroepen niet enkel voor eigen noden te bidden, zoeken ze de stilte op om zich tot God te kunnen richten.

Eerste voorstel:

Ik wil luisteren naar je vragen,
je een antwoord helpen zoeken,
en zelfs als er geen antwoord is,
weet dan dat Ik gewoon wil luisteren naar jou.

Je mag je hart uitspreken, je moet niet, maar het kan.
Doe het niet om Mij, voel je nooit gedwongen.
Misschien volstaat het al te weten dat er Iemand is bij wie het kan.

Ik wil je nooit veroordelen, wat er ook gebeurd is,
zelfs als je hopeloos in de knoei zit.
Je mag komen en de deur van mijn hart en van mijn kamer
zal altijd openstaan.

Tweede voorstel:

Heer onze God, neem bij mij weg
wat mij hindert U te zien.

U te zien
in de glimlach van een kind
in de bloei van een bloem
in de kleur van een boom.

Neem bij mij weg wat mij verhindert U te zien
in de warmte van een vriend
in de trouw van een mens
in de zorg om mij heen.

Open mijn ogen,
opdat ik U meer en meer mag zien
dicht om mij heen.

(Marinus van de Berg)

Deze bouwsteen kan uitgewerkt worden door de werkgroep ziekenhuispastoraal.

Ter hoogte van de 12de statie (het sterven van Jezus op het kruis) plaatsen we ofwel een kruis met paars doek en een kandelaar met brandende kaars ofwel een fijngerichte spot op de afbeelding van de 12de statie en een brandende kaars.

Op het actualiseringbord toont de werkgroep ziekenpastoraal aan hoe men met pijn en zorg van mensen in de parochie omgaat. Men plaatst hier ook het bord met alle kruisjes van de overledenen van het lopende jaar.
Eventueel kan men ook aanbrengen hoe vele mensen in de wereld omkomen in oorlog, bij overstromingen, ruzie, enz.

Jezus sterft op het kruis. De mensen kijken alleen maar toe. Sommigen waren blij dat het nu gedaan was. Anderen waren erg droevig. Zijn beste vriend Johannes en zijn moeder staan er stilletjes bij. Het deed hen pijn.
Als mensen sterven gaat voor velen het leven gewoon door. Anderen zijn er stil van en treuren. Als niemand deze mensen nabij is, overwint de dood het leven. Als zij opgevangen worden, krijgt het leven weer zin.

Deze bouwsteen kan uitgewerkt worden door de werkgroep vormselpastoraal of de missiewerking.

Een kruis met een wit doek erover en een bloemstukje van witte of gele bloemen. De nieuwe paaskaars die reeds klaar staat. Een bijbelboek met verrijzenistekening.

Op het actualiseringbord brengt de werkgroep vormselpastoraal alle foto's van de vormelingen aan; zij laten zien hoe deze jongeren in de voorbije maanden hebben gezien en ervaren dat de kerk leeft.
Men kan ook alle foto's van de missionarissen uit de parochie samenbrengen: zij getuigen wereldwijd van het Licht dat Jezus heeft gebracht.

Dankzij Pasen leeft Jezus tot op vandaag verder in de kerk, in het getuigenis van vele christenen.

• Video van Kees De Korte bekijken in de klas.
• Dia's van de buitengewone kruisweg.
• Het paasverhaal vertellen in de klas.
• Er liggen enkele bijbelboeken op een tafel bij het kruis. Elke morgen kiest één leerling een boek en daaruit wordt het Paasverhaal verteld. De volgende dag wordt hetzelfde verhaal uit een ander boek gelezen.

Op de grasweide staat een mand met palmtakken. Per klas wordt één grote palmtak meegenomen. Daarnaast staat een kaart met een gebed erop om voor te bidden.

Achtergrond:

Met Palmzondag krijgen we nieuwe takken, palmen van nieuw leven, hoop, verzoening.
Een groen takje; de winter heeft het niet kunnen winnen van dit takje.
Het is groen gebleven. De palmtakjes worden meegenomen en bewaard op een mooie plaats, als bron van vreugde voor hen die treuren.
Op Aswoensdag worden de oude palmtakken verbrand tot as. God zegt: "Ik geef je een nieuwe kans en wat verkeerd was zal ik verbranden. Wat fout was in je leven, moet je laten wegsnoeien". In die tijd zie je ook de bomen die gesnoeid worden. De takken worden dan samen gelegd en verbrand. Er wordt ruimte gemaakt voor nieuw groen.

Gebed:

Bijéén, Heer rond deze groene takken,
Bidden wij dat wij de levendigheid van deze takken mogen ontvangen en
doorgeven aan elkaar.
Wij bidden dat niemand in koude en duisternis moet leven.
Wees Gij de blijvende kracht op onze levensweg.

In de refter staat een kuip met water en een kan. Er ligt ook een handdoek. Eén van de leerlingen wast de voeten van een andere leerling. Daarnaast ligt een kaart met een gebed erop om voor te bidden.

Achtergrond:

Op Witte Donderdag gebruikt Jezus water om de voeten van de leerlingen te wassen. Hiermee geeft Hij nieuw leven aan de dienstbaarheid in de kleinste dingen. Waar dienstbaarheid verdwijnt, verdwijnt ook het leven.

Gebed:

Ik heb eerbied voor het simpele water, omdat het eenvoudig is, doorzichtig en puur, omdat het helder uit de hemel stroomt en klaterend uit diepe bronnen opborrelt.
Water van heel hoog en water uit de diepte, het breekt uit rotsen los en het tast bruisend naar de wolken.

In de zaal staat ons kruis, opgebouwd doorheen de vasten. Daarnaast hangt onze vastenkalender. Er worden 4 paasbloemen aangebracht op het kruis door de priester en die geeft telkens een woordje uitleg bij elke bloem. Daarna zingen alle leerlingen samen het lied: "Nu gaan de bloemen nog dood". Dan gaat elke groep naar zijn eigen klas.

• Mand met palmtakken
• Bord op stok met gebed rond de palmtakken
• Wasteil, kan en handdoek
• Tafel voor in het tuinhuis
• Mand met ovenkoeken
• Vastenkruis en - kalender
• Stoelen in de zaal

Om 8.40 u start de 1ste groep en om de 8 minuten schuift men door de volgende halte. We laten de tocht rustig verlopen en houden ons aan de afgesproken tijdsindeling. De eerste groepen gaan na de halte van het kerkhof terug naar hun klas en wachten op een belsignaal om terug naar de zaal te komen. Daar vieren we samen het slot van deze kruisweg.

Arcabas is het pseudoniem van de Franse religieuze kunstenaar Jean-Marie Pirot (Trémery, °1926). Hij studeerde aan de École Nationale Supérieure des Beaux-Arts in Parijs en gaf les aan de École des Beaux-Arts in Grenoble. Arcabas heeft met diverse technieken gewerkt (gravure, beeldhouwkunst, mozaïek, tapijtkunst) maar is doorgebroken met schilderkunst. Hij brak door met zijn werken voor de kerk van Saint-Hugues-de-Chartreuse. Van 1969 tot 1972 werd hij als gastartiest uitgenodigd door de Canadese regering en was hij professor aan de universiteit van Ottawa. Terug in Frankrijk stichtte hij het atelier Éloge de la Main. Hij kreeg internationaal tal van opdrachten. In de vergaderzaal van de Belgische bisschoppenconferentie hangt een andere polyptiek van hem: De geboorte en de kindertijd van Jezus. Zijn thematiek is trouwens overwegend religieus. Hij leeft momenteel in Saint-Pierre-de-Chartreuse (Isère).
Meer info rond deze kunstenaar: http://www.arcabas.com/

U kan de website van Scherpenheuvel vinden op, http://www.scherpenheuvel.be/