Leerkracht in de kijker
In dit luik zal regelmatig een andere leerkracht in de kijker gezet worden aan de hand van bijvoorbeeld een interview, een beschrijving van een persoon, een leuke anekdote,... Wil u ook iemand van uw collega's in de kijker zetten, laat het ons dan weten!Interview met de moeder van Thibo, die langs deze weg meester Geert wil bedanken.
Meester Geert, bedankt voor alle inspanningen
Mevrouw, u bent de mama van Thibo. Zelf heb je eigenlijk een heel proces doorgemaakt.
Ik heb een zoontje van acht jaar die momenteel school loopt in het O.L.V.-college, De Linde 94, Sint-Kruis Brugge. Op zich niks ongewoons ware het niet dat mijn kind het syndroom van ‘Gilles de La Tourette’ heeft, ook OCD (dwang) en zware ADHD. Het vergt dag in dag uit heel veel energie en aanpassing omdat Thibo heel veel moeilijker in de omgang is dan een doorsnee-kind van zijn leeftijd.
Hij kampt al met probleempjes vanaf de kleuterleeftijd, maar sedert oktober is alles duidelijk geworden toen de diagnose ‘gilles de la tourette’ gesteld werd. De puzzelstukjes vielen in elkaar.
Mevrouw, hoe pakte de leraar de moeilijkheden aan?
Het is niet zo evident om Thibo in het gewone klas-gebeuren te laten meedraaien. Hij heeft gelukkig een meester om ‘U’ tegen te zeggen, het is eigenlijk niet met woorden te beschrijven hoeveel hij dit schooljaar voor ons zoontje al gedaan heeft zodat het toch haalbaar zou zijn. Ook heel wat vrije tijd besteedde hij aan opzoeking omtrent de ziekte, trok hij naar contactavonden, paste lessen aan, schakelde andere mensen in, begeleidde ons als ouders dagelijks, en nog zoveel meer. Alle denkbare hulpmiddeltjes bedacht hij toen mijn zoontje hevige tics had. De klasgenootjes heeft hij met een rollenspel laten meemaken wat Thibo heeft en hoe zij er mee kunnen omgaan. Meester Geert is geen persoon die graag in de schijnwerpers staat, en dat siert hem nog meer.
Voor het komende schooljaar kregen we toch het advies om een systeem-gerichte school voor Thibo te zoeken. Een aangepaste school zal het beste zijn in ieders belang.
Na dit advies vind ik het dan nog meer een noodzaak om de schijnwerpers toch eens op zijn meester te richten. Ook de school stond steeds heel open voor gesprek en de problematiek rond de ziekte van mijn zoontje. Er wordt vaak negatief gepraat over leerkrachten en scholen die ‘een probleemkind’ doorverwijzen. Maar hier is het echt een samenwerking geweest met heel veel inspanningen van de school en in het bijzonder van meester Geert. Door hem heeft mijn zoontje een mooi schooljaar gehad en gaat hij mits de moeilijke pieken nog steeds heel graag naar school.
Ik wilde hem op een originele manier echt kunnen bedanken. Duizend keren kan ik wel zeggen: bedankt en nog eens bedankt.
Meester Geert, hoe is het allemaal begonnen?
In de klas van het eerste leerjaar waren er met Thibo grote problemen. De geschiedenis gaat terug op de periode toen Thibo twee jaar was. In de eerste weken reeds in het tweede leerjaar ervaarde ik een onverklaarbaar gedrag bij Thibo. De jongen was meer dan zomaar een lastig kind dat de leraar niet aankon. Van de ouders kwam meteen een grote respons. Vooral de moeder nam hierbij het initiatief. Na de klas was Thibo thuis heel druk, kon ’s nachts nauwelijks slapen en moest hij zijn klaservaringen ook thuis uitwerken. In de klas werd het gedrag overwegend door de medeleerlingen wel getolereerd, maar vaak merkten we ook signalen van leerlingen die er moeite mee hadden, ermee begonnen te lachen, zijn bui moeilijk konden verdragen en erop zinspeelden. Dan zocht ik als titularis een wijze van omgaan en verwerking. Thibo zonderde ik soms af in de leraarskamer waar hij na één minuut zijn verhaal kon doen en dan was de spanning of de bui meteen verdwenen. Vrij vlug kreeg ik met hem contact: toch bleef het voor mij een zoeken om een goede weg te vinden want in wezen zoekt Thibo naar een vorm van afscherming en bescherming, genegenheid en begrip. Vooral heeft Thibo nood aan een strakke structuur.
De diagnose vormde een keerpunt. Verklaar eens.
De onrust en de onvrede zat vooral in het feit: wat is er met Thibo?. De stappen om het gedrag te situeren en te verklaren waren noodzakelijk. Zelf ben ik op zoek gegaan en heb ik hierbij stappen gezet. Eind oktober kwam de diagnose als een openbaring. Dan kwam bij ons, de kinderen en de ouders een geruststelling en het zorgde voor een hele kentering bij Thibo, zijn mama en bij mij als titularis. De feitelijke diagnose bracht vrede en rust. Thibo heeft volgens de medische onderzoeken het syndroom van ‘Gilles de La Tourette, hij heeft OCD (een dwanggedrag) en zware ADHD. Thibo vertoont vrij plots storingen in het gedrag: hij krijgt aanvallen van woede en geweld, soms van schoppen en slaan; hij krijgt zenuwspiertrekken in het gezicht of vertoont onbeheersbare en dwangmatige handelingen van tikken of kloppen. Motorisch maakt hij explosieve momenten mee. Hij kan niet wachten en laat zijn ongeduld zien. De situatie is sindsdien dankzij gepaste medicatie en vormen van omgaan en afspraken leefbaar en beheersbaar. Met de klas hebben we dit moeilijk gedrag openlijk besproken aan de hand van het boekje ‘Ik heet Tom’: Thibo heeft iets dat hij niet kan beheersen. We bespreken samen wat we kunnen doen: bank netjes houden, hem een grotere bank bezorgen, een heen- en weerschriftje opstarten. Naar de ouders vertrok er een brief met een eenvoudige toelichting rond de situatie van Thibo met een vraag naar begrip. Thibo zelf gaf die brief aan de leerlingen voor hun ouders. Ook het hele schoolteam werd ingelicht. Sindsdien maken we afspraken. Het werd een hele zoektocht die uitliep op een aanbod van de school uit. Ook al is er nog wel eens een dieptepunt. De laatste drie weken vormden een echte hel. Teamlid Jana moest ook op moeilijke momenten tussenkomen. Maar Thibo moet vooral voelen dat je hem waardeert. Een conflict kan uitgroeien tot woede, maar na één minuut moet Thibo kunnen ventileren en zeggen wat er hem niet gaat. Het uitpraten helpt en maakt hem meteen rustig. Fysisch geweld gebruiken naar andere kinderen toe is uitgesloten en ontoelaatbaar. Naar kennis moet Thibo echt niet onderdoen en hij kan heel aangenaam en lief zijn. De kinderen van de klas en het schoolteam hebben er echt mee rekening gehouden en ertoe bijgedragen dat alles voor Thibo naar wens verliep.
Enkele foto's:
De moeder van Thibo met de directeur van de school
De klas van Thibo met Meester Geert en de directeur
Thibo
De klas van Thibo
Thibo in de klas
