Toekomstige studenten > Anekdotes uit een studentenstad
Anekdotes uit een studentenstad
Trappist, brillen en micro's
Dat hoogleraars ook maar mensen zijn, bewijst een aantal van hen aan de faculteit letteren. Van sommigen is geweten dat ze graag een pilsje drinken. Zeker is dat bijvoorbeeld bij professor Mooren. Dat kennis niet de enige manier is om status te vergaren, bewees hij volgens enkele studenten door in een van de laatste lessen een volledig trappistenbier ad fundum tot zich te nemen. De kwaliteit van zijn les zou er niet meteen onder geleden hebben.
Of het door het bier komt, is bij professor Van Belle minder duidelijk. Wat wel opvalt is dat hij warrig en veeleer shabby overkomt. Zo gebeurde het wel eens dat de brave man pas na een halve les doorkreeg dat hij tegen zijn bril stond te praten in plaats van door een micro. Dat laatste heeft hem enkele maanden later nog parten gespeeld. De man, die overigens voortreffelijk Nederlandse taalkunde geeft, stond zo op een bepaald moment zinnen te ontleden aan het bord. De micro die hij intussen gebruikte om uitleg te geven was nog van het type met draad, die ook nog eens in de knoop bleek te zitten. De volle, potentiële lengte van de draad werd dan ook niet benut. Geen probleem, zou je denken, ware het niet dat de draad tussen de benen van de prof terechtkwam.
Het gevolg laat zich raden: telkens als professor Van Belle naar het bord trok, werkte de kabel zich omhoog. De mate van ongemak die de kabel scheen te veroorzaken was dan ook recht evenredig gelijk met het geschater in de aula. De man - even verstrooid als anders - bleef onverstoord lesgeven, als was hij zich totaal niet bewust van het technische euvel.
Gotcha
Een andere historie speelde zich het voorbije academiejaar af op 's Leuvens bekendste berg, die van Gasthuisberg. Met een flink deel van de studenten van de faculteit geneeskunde werd een gotchaspel georganiseerd. Iedereen krijgt daarbij een naam van een slachtoffer toebedeeld, met het doel deze onder vier ogen en middels een spuitje water te 'vermoorden'. De winnaar van elk duel krijgt de naam die het slachtoffer gekregen had, wat zo doorgaat tot er een winnaar overblijft.
Een van de studenten slaagde er maar niet in om zijn slachtoffer privé te zien. Hij vroeg daarom aan een professor of hij de bewuste student in zijn college buiten zou kunnen sturen. De 'moordenaar' zou dan stilletjes achter het slachtoffer aan gaan en in de gang zijn werk afmaken. De prof wilde graag meewerken en werd tijdens het college plots furieus. Hij wees naar één bepaalde student en fulmineerde dat die de aula uit moest. De overigens erg brave student stapte verbouwereerd en nietsvermoedend de aula uit. Andere studenten begrepen er ook niets van, tot ze ook de 'moordenaar' naar buiten zagen sluipen.
Computerloos
Informaticastudenten die het vak economie bij professor Spinnewyn volgen, stonden tijdens de vorige examenperiode in een lege zaal. Ze wachtten er vruchteloos op hun docent, die maar niet afkwam. Enkele studenten, die geen zin hadden om het examen achteraf in te halen, deden navraag bij het secretariaat. Of er nog anderen waren die die dag een examen bij Spinnewyn dienden af te leggen. Dat bleek het geval voor de bio-ingenieurs. De studenten trokken dus naar de aula waar de bio-ingenieurs al zaten, maar de ruimte was niet berekend op de verhoogde toestroom van studenten.
De reden dat de informaticastudenten aanvankelijk op een lege zaal stuitten? Professor Spinnewyn zou niet over een computer beschikt hebben, nochtans noodzakelijk om de examenberichten aan te krijgen.
