Peer feedback

 


Wat is peer feedback?

Bij peer feedback treden studenten met elkaar in dialoog aan de hand van gedetailleerde commentaar over elkaars werk, gedrag of prestaties. Ze doen dat op basis van vooraf vastgelegde beoordelingscriteria. Het verschil met peer evaluatie is dat studenten die elkaar peer feedback geven elkaar niet hoeven te quoteren en de focus daardoor niet op ‘scores’ ligt, maar op hoe de onderlinge dialoog kan leiden tot beter leren.[1]

Top


Waarom peer feedback gebruiken?

Een gelijke is een partner

Studenten begrijpen elkaars feedback vaak beter dan docentenfeedback en ze maken er meestal sneller gebruik van. Dat komt omdat medestudenten op dezelfde golflengte zitten en een zelfde discours gebruiken[2].

Omdat de peer niet de expert is, is er meer ruimte voor inhoudelijke discussie over de feedback en net daarom kan dieper leren plaatsvinden. Bij feedback door de docent  is er niet altijd ruimte voor discussie of durft de student niet in gesprek gaan, wat kan resulteren in het klakkeloos  overnemen van de correcties van de expert.[2]

Leren beoordelen

Door elkaars werk, gedrag of prestaties te becommentariëren, leren studenten om op een objectieve manier beoordelingscriteria en –standaarden te gebruiken. Die kunnen ze vervolgens gemakkelijker gebruiken om hun eigen werk te evalueren[3]. Eventueel kunnen de criteria ook samen met de studenten opgesteld worden. Voordeel is dat studenten ze dan beter begrijpen.[4]

Peer feedback kan motiverend werken omdat studenten zelf actief betrokken zijn. Meer bepaald krijgen ze de verantwoordelijkheid over het geven van en omgaan met feedback.[5]

Studenten zullen beter leren doordat peer feedback ervoor zorgt dat ze[4]:  

  • verbeterpunten leren identificeren en constructieve suggesties ter verbetering leren maken,
  • zelfkritischer leren kijken naar eigen werk,
  • zelfstandiger leren werken en dus minder afhankelijk zijn van de docent als expert,
  • meer zelfvertrouwen hebben,
  • beter voorbereid zijn op reële werksituaties.

 

Haalbaar in grote groepen 

In een grote groep studenten is het soms onmogelijk om meermaals geïndividualiseerde feedback te geven. Peer feedback kan dan een oplossing bieden, want in zulke situaties is het vaak interessanter om vrij snel ‘niet-helemaal-perfecte’ feedback van peers te krijgen dan een langere periode te moeten wachten op de ‘perfecte’ feedback van de docent. Hetzelfde geldt voor de frequentie en hoeveelheid van feedback en het aantal personen dat feedback geeft. Deze kunnen allemaal verhoogd worden wanneer peers feedback geven aanvullend op of in plaats van de docent. Als je zélf frequenter en op relatief korte termijn feedback wil geven, dan zijn de meer collectieve vormen van feedback ook opties. Deze vormen van feedback  zijn echter minder ‘op maat’ dan peer feedback [2,5].

Top


Aan de slag

Valkuilen of hindernissen

Er zijn heel wat sociale processen die kunnen meespelen bij peer feedback. Vriendschap, vijandigheid of andere machtsverhoudingen kunnen hun impact hebben op dit soort interactie. Eventueel kan je het peer feedbackproces anoniem laten verlopen om deze problemen het hoofd te bieden.

Studenten zijn zelf niet altijd enthousiast over het geven van peer feedback, bijvoorbeeld omdat ze vinden dat evaluatie de taak van de docent is[4]. Studenten denken ook dat ze zelf niet de capaciteiten hebben om het werk van hun collega’s te evalueren en betwijfelen of hun peers hiertoe in staat zijn[4]. Het kan in dat geval helpen om richtlijnen te geven en studenten te trainen in het geven van feedback. Dat zal ervoor zorgen dat ze meer vertrouwd raken met het geven en krijgen van peer feedback.

Het is ook aan te raden om studenten uit te leggen waarom peer feedback waardevol is. Daarbij kan je bijvoorbeeld volgende argumenten gebruiken[5]:

  • Peer feedback wordt gebruikt om te leren van elkaar en draait niet om het geven van negatieve kritiek. Bij het geven van peer feedback wordt best gestart met positieve commentaren om vertrouwen te winnen en om de negatieve feedback meer acceptabel te maken.
  • Peer feedback is iets waar studenten later mee geconfronteerd zullen worden. Via peer feedback ontwikkelen ze sociale en communicatieve vaardigheden. Meer specifiek leren ze[4,5]:
    • diplomatisch te onderhandelen,
    • te functioneren in een groep van gelijken,
    • hoe kritiek te geven en te aanvaarden,
    • hoe hun eigen standpunt te rechtvaardigen of te onderbouwen,
    • hoe suggesties te weigeren of te weerleggen.

Opdat studenten het reviewen ernstig zouden nemen wordt gesuggereerd om ook de kwaliteit van de peer feedback te beoordelen. Er is evidentie dat dat een positief effect heeft op het engagement van de student[4]. Deze aanpak zorgt wel voor extra evaluatiewerk door de docent. Naast de review moet soms ook de gereviewde taak zelf nog eens bekeken worden. Een eenvoudigere werkwijze is de studenten zelf de kwaliteit en zinvolheid van de gekregen feedback te laten evalueren of (bij meerdere reviewers) te laten rangschikken.

Het organiseren van het peer feedbackproces is tijdsintensief, zeker bij grote groepen als je bijvoorbeeld moet regelen wie wie zal reviewen. Nog complexer wordt het wanneer het reviewen anoniem moet verlopen. Ook werken met een strikte timing en opvolgen of alle peer feedbacks gemaakt zijn kost tijd. Maar na de tijdsintensieve opstart de eerste keer blijkt wel dat peer feedback op termijn tijdsbesparend kan zijn[4].

De betrouwbaarheid en de tevredenheid over de peer feedback neemt toe naarmate het aantal peer feedbacks per taak toeneemt. Wanneer studenten, met weinig ervaring in peer feedback, slechts van één medestudent feedback krijgen, is de kans heel reëel dat ze een review van mindere kwaliteit krijgen. Wanneer echter meerdere studenten feedback geven op hetzelfde werk, verhoogt de kans op kwaliteitsvolle feedback en dus ook de betrouwbaarheid. Daarom is het aangeraden om te streven naar een minimum van twee of drie reviewers per taak en indien haalbaar zelfs nog meer, bv. vier tot zes[4].

Opzetten van peer feedback

Start zo eenvoudig mogelijk om vertrouwd te raken met deze aanpak. Evolueer naarmate je meer ervaring hebt naar meer complexere vormen: door meer dan twee peers te laten reviewen, door anoniem te laten reviewen, de feedback te laten beoordelen door de gereviewde, meerdere peer feedbackrondes met reacties te laten plaatsvinden, enzovoort.

Peer feedback kan je op verschillende manieren opzetten. De opzet zal voor een groot stuk ook bepaald worden door de context (doelen, opleiding, ervaring van de studenten, groepsgrootte,…). Hier zijn er enkele richtvragen die je kan meenemen[4]:

  • Wat is het doel van de peer feedbackoefening?
  • Wat zullen de studenten moeten reviewen of van feedback voorzien?
  • Welke beoordelingscriteria of aandachtspunten zijn belangrijk bij het geven van feedback?
  • Hoe zullen de studenten gegroepeerd worden? Hoeveel reviews zullen de studenten krijgen en hoeveel zullen ze er zelf moeten maken?
  • Wat is het tijdsverloop? Wanneer moet de te reviewen taak klaar zijn? Wanneer is bekend wie wat moet reviewen? Hoeveel tijd is er om te feedbacken? Wordt er tijd of een moment voorzien om de feedback te bespreken tussen gever(s) en ontvanger? Hoeveel tijd is er om de feedback te verwerken? Wanneer wordt de finale taak ingediend?
  • Op welke manier worden de taken verzameld en verdeeld over de reviewers? Hoe wordt de peer feedback bezorgd aan de ontvangers? Doen de studenten dit onderling zelf, zorgt de docent/begeleider voor de inzameling en herverdeling, of gebeurt dit via een elektronisch platform.
  • Hoe zal je het geven van feedback begeleiden? Hoe zal je ervoor zorgen dat studenten bruikbare feedback geven?
  • Zal de peer feedback op zich ook geëvalueerd worden? En hoe zal dit dan gebeuren?

Het is belangrijk om studenten goed voor te bereiden op het geven van peer feedback. Dat kan door de onderstaande stappen te doorlopen:

  • Je licht toe waarom je peer feedback zal gebruiken en wat studenten hieruit kunnen leren.
  • Je licht toe hoe het proces zal verlopen (bv. via een tijdslijn) en wat je wanneer verwacht.
  • Je stelt in overleg met de studenten de beoordelingscriteria op.
  • Je modelleert hoe peer feedback verloopt m.a.w. je laat zien hoe je dit zelf doet: globaal aangeven wat sterk en zwak is, hiervoor evidentie halen uit de taak en deze koppelen aan de beoordelingscriteria, maar ook vragen stellen die de feedbackontvanger aanzet tot het beter uitwerken of suggesties/alternatieven ter overweging meegeven, begrijpbare commentaar geven (geen betekenisloze lijntjes, symbolen (!,?), losse woorden…)
  • Je helpt de studenten bij het ontwikkelen van hun peer feedbackvaardigheden. Meer bepaald het calibreren van de peer feedback (uitproberen en testen van de eigen peer feedback t.o.v. wat verwacht wordt) is cruciaal en kan op verschillende manieren gebeuren:
  • Je bespreekt de beoordelingscriteria en relateert ze aan voorbeelden van peer feedback.
  • Je doorloopt voorbeelden van peer feedback.
  • Je vraagt de studenten peer feedback te geven op een gezamenlijk voorbeeld en onderling de peer feedback te vergelijken en bespreken.

Top


Meer weten?

Pearce, J., Mulder, R., Baik, C. 2009. Involving students in peer review. Case studies and practical strategies for university Teaching. Melbourne: Centre for Study of Higher Education. (http://www.cshe.unimelb.edu.au/resources_teach/teaching_in_practice/docs/Student_Peer_Review.pdf)

Dit is een informatiebundel van de University of Melbourne, voor docenten die overwegen om peer feedback te implementeren,

  • je vindt er een kort ,vrij recent, literatuuroverzicht (p.3-6);
  • vervolgens een bespreking van een aantal casussen met studentenevaluatie ervan (p. 7-17),
  • en tenslotte een aantal overwegingen die je kan maken bij het invoeren van peer feedback (p. 17-20, vooral ‘3.3.a. Dealing with variation in review quality’ lijken me relevant).

Top


Literatuurlijst

  1. Liu, N-F, Carless, D. 2006. Peer feedback: the learning element of peer assessment. Teaching in Higher Education 11, 279-290.
  2. Gielen, S., Dochy, F., Onghena, P., Struyven, K., Smeets, S. 2011. Goals of peer assessment and their associated quality concepts. Studies in Higher Education 36, 719-735.
  3. David J. Nicol & Debra Macfarlane‐Dick (2006) Formative assessment and self‐regulated learning: a model and seven principles of good feedback practice, Studies in Higher Education, 31:2, 199-218
  4. Pearce, J., Mulder, R., Baik, C. 2009. Involving students in peer review. Case studies and practical strategies for university Teaching. Melbourne: Centre for Study of Higher Education.
  5. Topping, K.J. 2009. Peer Assesment. Theory into Practice 48, 20-27.

Top